Met dit niveau aan slaap is het heel snel afgelopen. Manja Croiset

Dat was al bij de politie inval op 19 februari , ik slaap niet meer . Ik lig meer naast bed dan er in. Waar speelt dit zich af? In Artis.

Wendy wil krokodillentranen drogen. https://www.ako.nl/wendy-wil-krokodillentranen-drogen-9789402154115.html?fbclid=IwAR2lj_-4k-g4qYYDwEl2i4rkpVnaY533xSU4EPKul6MTsYNA41G7EqL0BOw

Uitkeringsprofiteur, iemand die nog nooit gewerkt heeft was ook erg prettig.

Reactie link naar waar je plint kaarten kopen kunt.

Domme pech vorige eeuw? Helaas niet Manja Croiset

https://sociaal.net/verhaal/gedwongen-opname-in-die-isoleercel-verloor-ik-mijn-waardigheid/?fbclid=IwAR2Lvq16dPVWIVCNRcc-6DySXkOmMZr0U7Bs3nO1lYKhoF7MUxIjj41JbI0

Ik was 16 een verzwegen Shoah heette een Schoolfobie. Op mijn 17e zou ik bijna overlijden aan een ernstige medicijn vergiftiging. Slaapkuur. Mijn ouders werd niet gewaarschuwd en hoe gek dat ook mogen klinken , nu is erger.

En het werd als verwerking deze documentaire en de speech later.https://vimeo.com/344988193 Wachtwoord Amsterdam! en dat was 50 jaar later.

S(n)ARS Manja Croiset

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. Een imaginaire interview. Meer monoloog. “Waarom schrijft u?” Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl het juist heel nauw steekt. In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. Het odium van de querulant /arrogant. Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. Slechte hulp is geen hulp. Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? “Je bent de enige niet? “ Verdomd ‘t-is-nie-waar. Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: “we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. Meer dan een jaar geleden zei ik : het is ook pijn. Eveneens ik ben PIJN. Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd doodgeschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. Vreselijk als je iets zegt en de reacties: “o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para)medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. Maar kennis vergaren uiterst boeiend. Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. Een gruwelijk einde. Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. “Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” Mijn wens voor het einde consistent. De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 de Hardcover €75,95 zonder? Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik automatisch) overbodig.

Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Lieve Manja, je bent geestig. Je doet me aan  de Tucholsky titel denken Lerne Lachen ohne zu weinen. Je een mening is.. is mijn favoriet.

Ik word langzaam weer beter en ik weet dat ik bevoorrecht ben en blessings to count heb , het kost me de grootste moeite om me daartoe te zetten.

 

Er zijn momenten op de dag dat ik me wel OK voel maar het is niet meer dan een half uurtje in de ochtend vandaag bijvoorbeeld.

Liefs,

FD

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. De nacht werd verder een pijntopper. Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal sf. Ik verga van de pijn.

Overigens vind ik het volkomen onzin, dat jij “ blessings moet counten”

 

 

ED3BF8D1-415A-4461-B8C5-B21FA7B81BF8

 

301E7F56-8EEB-49CD-B6A2-AAB4D09BD315EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

De invloed van kunst bij tragische gebeurtenissen. Riann van NieuwkerkManja Croiset

Vormgeving Riann van Nieuwkerk

Mijn impressie en projectie. Naar aanleiding van de moord in Liège
Reactie

Zo komt hij beter tot zijn recht. Wie is die vrouw in de spiegel? Bloemlezing of Rouwkrans. Tussen Proust en Anna Enquist. Mijn liefje wat wil je nog meer.

https://www.dietskegeerlings.nl/

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=manja-croiset%2Fwie-is-die-vrouw-in-de-spiegel-9789089544766

Politiewerk. Maar zooo moe. Manja Croiset

Straks komt er hulp het is me teveel. Zelfmoord is een belachelijk woord. Hoe kun je jezelf vermoorden? Dat doen anderen. Je rondt het zelf af. En waar gaat het over? Een uitgeklede Wikipedia en een foto, die passé is, niets erotisch aan, verleden tijd. Zet dit naast elkaar. Ik is een Ander, bundel van Frank Diamand en die zin schreef ik inderdaad aan benoemde H.

Dit was en onderstaande is nu. Ik ben de strijd zo moe.

Dit de bedreiging de eerste via Facebook, het andere over de post. Zoals gezegd te moe. Hulp gisteren dat zegt niets over jou. Goed dat ik bij je ben. Maar zooo moe. Of ik me nooit heb afgevraagd WAAROM? Tot in het oneindige.

Aller langer geleden.
De post lookalike. Hij zou te achterhalen zijn. Online gemaakt.
Doe mijn ogen dicht, de wijkagent is bijzonder aardig, maar ik kan niet meer. Toch ingesproken. Gek van uitputting. Uitgestreden. Heks? Dan wel met overgewicht. Ooit een leuk heksenverbond. Dat was liefde. Ik kan niet meer. De bouwwerkzaamheden zijn hervat. De geluidsterreur boort in mijn verwoeste zenuwstelsel. Ik krimp in elkaar van PIJN. Coquetterie waarmee? Zou het de verknipte geest van de ex van mijn oudste neef zijn, die hier in huis heeft gewoond. Daar is hij goed mee weggekomen. Weg, totaal. Nooit meer gezien sinds de dood van mijn MOEder… ja de dood. Heel graag.

Naschrift. Opeens word ik gek in mijn kop. Paniek in mijn lijf.

Grootste deel van mijn in omloop zijnde oeuvre. Manja Croiset

Eindelijk zijn de abusievelijk op mijn naam staande glitterboekjes verdwenen. Nu nog die 4 ct goedkopere over de Shoa die nooit voorbij gaat.

https://www.bruna.nl/INTERSHOP/web/WFS/tba-bruna_nl-Site/nl_NL/-/EUR/ViewParametricSearch-SimpleOfferSearch?SearchTerm=MANja+Croiset&filterOptions=eyJjYXRlZ29yeUlEIjpudWxsLCJwYWdlU2l6ZSI6MjQsInBhZ2VSZXF1ZXN0IjoxLCJ0ZXJtIjoiTUFOamEgQ3JvaXNldCIsInNlYXJjaFBhcmFtZXRlciI6IiIsInNlbGVjdGVkRmlsdGVycyI6W119&fbclid=IwAR0amjsQE0–I81Mnn0GrTb__F7YhoDU6pCeGacc0HKZ2FbXfjjCUkUndzo

https://www.athenaeum.nl/boek/?authortitle=manja-croiset%2Fmijn-leven-achter-onzichtbare-tralies–9789402169874&fbclid=IwAR0Jg-lgIUDZLRFrLyhLyJEKlgroDIeHkNxT36OqeqxrlQkckFvKoHQQHXI

Waarom is die foto niet groter.

Het Menselijk Brein Manja Croiset

het menselijk brein. Wat een jood was wist ik niet. I.p.v. Hal overlijdt mijn neef, ik steek mijn armen uit naar zijn dochter. De zin “komt maar Mirjam “ zegt vrouw Manasse. Ze woonde in een voorhuis.Uit het derde deel van de kinderen van no 67 van Lisa Tetzner.Ik heb ze nog alle 9.Mijn hersen hebben ze in nog geen minuut, letter voor letter gelezen.Je hebt het echt zei mijn huisarts verbijsterd, doelend op mijn Hyperthymesia.https://www.omero.nl/…/lis…/die-kinder-aus-nr-67-band-3/Op mysterieuze wijze verdwijnt steeds de link.Het zwarte gat van de jodenhaat in.Contemporaine, de vreselijke uitdrukking ‘groot meisje’ . Een onbeschaamde vraag, die toch usance was. Mijn moeders neus bloedde, “wat is ze groot geworden, hé? “ We waren alledrie klein, eenmaal volwassen op straat een kind over mijn zusje nu 75 toen een twintiger. “ Kijk mam, een lilipeuter”Een grandioos woord, logica van kindergedachten.Manja CroisetWat hier nu toch staat klopt niet.Mirjam in Amerika klopt niet vele boeken verder.Haar geschiedenis eerst nog Het zwervende schip, De kinderen op het eiland en dan pas Amerika.Het eerste deel Auf Deutschhttps://www.bol.com/…/die-kinder…/9200000051538471/…Grappig denk ik, mijn άνδρα μοι εννεπε Μουσσά ,wat zo moeilijk leest door de verschillende verhaallijnen. Maar geldt in wezen voor deze 9 delige serie. In verschillende boeken , andere kinderen als hoofdpersoon. Erwin gaat naar Zweden geografisch ver bij the US vandaan . In deze geschiedenis verweven.

Die Kinder Aus Nr. 67, Band 3 van Lisa Tetzner 1 x nieuw te koop - omero.nl

OMERO.NLDie Kinder Aus Nr. 67, Band 3 van Lisa Tetzner 1 x nieuw te koop – omero.nlOp zoek naar Die Kinder Aus Nr. 67, Band 3 van Lisa Tetzner? Wij hebben dit boek 1 x gevonden op diverse boekensites.

2Michiel van Geest en Jan Theuninck2 opmerkingenLeukOpmerking plaatsenDelen

Weer een rampnacht . Overmacht ook geen contact met hem.. De dood laat zich niet afdwingen. Maar het is teveel en genoeg en te weinig hulp en veiligheid. Manja Croiset

https://www.singeluitgeverijen.nl/de-arbeiderspers/boek/wolfstijd/?fbclid=IwAR289kO3MUrbPG987j1wU3hqQKR01ABWZSmibmqHDL_r8YKhbX1zVbBUaL8

Brave New Books een zichtbare poot.

Wikipedia behouden, prima zo. Een kortere bibliografie geen probleem. Proza, Poëzie. Lyrisch Proza weet ik niet. Teveel pijn om te kijken, dit is jammer een ontbrekend facet, mijn enige kinderboekje. Twee verhaaltjes de ene gemaakt op mijn 9e Truusje Truffel zou een recensie voor de kinderboeken week. Niet gedaan , deels door mij voorgelezen, het nieuwe. https://youtu.be/7Z5udFhi1F4

Twee voorkanten een reuze karwei niet doornummeren.

Hier de voorkant deel kindertijd foto op die leeftijd.
Zo met profielfoto sterren beeld. ,
https://www.bruna.nl/boeken/wendy-wil-krokodillentranen-drogen-9789402154115

Het wordt de hoogste tijd voor Magere Hein .

Kreeg wel een compliment van een vrij nieuwe lezer, ik las dat hun baby x jaar dood was. Gemaakt voor the still Born baby van mijn neef. Ze zei: “wat mooi en beeldend .” Dat hoor ik vaker. Het blijkt te werken weer te geven wat ik voel en schrijf.

Dat meen ik niet echt op zo’n moment wel . God had er maar voor te zorgen als dat fenomeen bestond om er voor te zorgen, dat dit niet gebeurde.