Ziek politiek Nederland. Over 9 dagen verkiezingen. Laten we er iets aan doen . Manja Croiset

https://www.ad.nl/politiek/christenunie-ook-verplichte-bedenktijd-bij-abortus-na-verkrachting-d66-woedend~a49cf2c4/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=socialsharing_web&fbclid=IwAR3ysOoj7JFbBi0lh1FvLAWR1LoBOT_rGc4hVp4Y9694OgiZiFL3_gEZha0&referrer=http%3A%2F%2Fm.facebook.com

Nog steeds op zoek naar het logo VVD 0 zetels!

https://www.trouw.nl/politiek/de-vrienden-jort-en-mark-hoe-gezellig-is-de-haagse-kliek-van-journalisten-en-politici~b1fb6ca0/?fbclid=IwAR16bxLOvGxrsevz45yq25FgWHF2nq1rlXtLDc7pkYgsn0Tplm-P-jmplwc

Domme pech vorige eeuw? Helaas niet Manja Croiset

https://sociaal.net/verhaal/gedwongen-opname-in-die-isoleercel-verloor-ik-mijn-waardigheid/?fbclid=IwAR2Lvq16dPVWIVCNRcc-6DySXkOmMZr0U7Bs3nO1lYKhoF7MUxIjj41JbI0

Ik was 16 een verzwegen Shoah heette een Schoolfobie. Op mijn 17e zou ik bijna overlijden aan een ernstige medicijn vergiftiging. Slaapkuur. Mijn ouders werd niet gewaarschuwd en hoe gek dat ook mogen klinken , nu is erger.

En het werd als verwerking deze documentaire en de speech later.https://vimeo.com/344988193 Wachtwoord Amsterdam! en dat was 50 jaar later.

Daar was Nederland hard aan toe. Manja Croiset

Live beelden AT5 genieten her en der een ongelukje. Binnen blijven zei Rutte. Vooral niet. Een kans op Sars of totaal instorten? Wanneer wordt er NAgedacht?

Mijn achtertuin. Tekst onleesbaar.
Zo wel.
De Voorkant.
Achtertuin, ook hier de tekst niet te lezen.
En zowel
Incl.de uitdragerij van de buren.
Vanaf hier niet door mij.
Mede op het verzoek van iemand die nu in de zomer leeft. Ik denk dat het nu im Artis ook leuk is.
Tja, maar de hoeveelheid valt alleszins mee.
Een beetje beeld van een winterse dag en van mij.
Toch nog strand.
Nog van mij met mijn beneden camera.
Ook deze de inrit.

Men is er op uit getrokken , dat is goed verlopen.

In Limburg lag geen sneeuw en is gedemonstreerd, verre van geciviliseerd. Op het Museumplein eveneens een betoging, geen rel te bekennen.

Schitterend, keerzijde land en tuinbouw.
Dat houdt in dat de prijzen zullen stijgen.

Indrukwekkend, ingetogen . Kapot gemaakt door een zaag. Manja Croiset

Er is een liedje, smartlap. “Laat me alleen met al mijn verdriet “

Het meisje dat vioolspeelde en goddank geen applaus. Zoals ik meemaakte in het Concertgebouw. De aankondigingen stoorde, maar hoe anders. De intonatie.

Kreeg mee dat de Namenwand in september klaar is.

Net als deze deze stilte.

Als dit waar is. Woorden schieten tekort. Nederland op zijn smalst. Manja Croiset

n

Rutte staat diep treurig hoog in de peiling. Ronduit crimineel.

Een land en mensen de vernieling inhelpen.

De grijns was verdwenen, die is niet terug wel walgelijk zelf genoegzaam.

RAAD van STATEN?

Op Facebook. Niet zeggen, zei mijn huisarts:” uitgekotst “, maar daar is ook een lange weg aan voorafgegaan.

JE KAN TOCH NIETS ANDERS BEDENKEN dan EEN REVOLUTIE.

Cartoon Albert Hahn

Volslagen Onacceptabel. Manja Croiset

Volslagen onacceptabel.
Du moment dat het mij bekend was, heette hij voor mij Swaanswijk.
Ik vind zelf ook dat een kunstenaar niet perse sympathiek moet zijn en niet elk sympathiek mens per definitie een goed kunstenaar is.
Het is vaak moeilijk te bevatten, dat iemand die mooie dingen maakt niet deugt.
Het is echter een gegeven .Maar er zijn grenzen en die grens is hij heel ver overgegaan.
Jeugdzonde?
Er waren er jonger, die wel de juiste keus maakten.

Hij was bang? Wie zou dat niet zijn?
Alle mensen in het verzet waren bang of het moeten branieschoppers geweest zijn.
En verzet is een keuze alle slachtoffers van geweld hadden die niet.
(geldt niet alleen voor verzetsmensen maar voor alle baanbrekers, die soms doorschieten. Niet altijd overbodig om het doel te bereiken.)
Een reden te meer om daders aan te spreken op hun daden.
Er zijn slachtoffers juist omdat ze er mee opgegroeid zijn, die de fouten van hun ouders herhalen.
Als je van slachtoffer dader wordt, ben je slachtoffer af met behoud van recht op hulp.
Waaraan nog facet een dader die kinderen krijgt, neemt daarmee – misschien onbewust- een verantwoordelijkheid en dien je je des te meer bewust te zijn van. Bang zijn lijkt me een gezonde emotie.
Laf kan me begrijpelijk zijn, maar is niet te tolereren. Je kunt alleen maar dapper zijn als je bang bent. Bovendien vind ik dat je ieder mens mag aanspreken op zijn fouten.
Ziek zijn/ angst is geen vrijbrief.
Laat zijn werk voor hem spreken?
Voor mij niet meer geloofwaardig.

Hij is overleden en niet meer op aan te spreken.
Dat is dan jammer kans verspeeld. Voor mij is het bij muziek nog moeilijker invoelbaar iemand die schitterende/ ontroerende maak, het is heel raar dat het dan toch niet klopt.
Ben ik zelf onfeilbaar? Verre van dat.
Mijn hele leven heb ik te kampen gehad met angsten, dat neemt niet weg, dat ik altijd ben aangesproken en afgerekend op mijn vele fouten.
Veel fouten maken, is menselijk.
Als je die erkent, heb je een blijvend stigma en de goede dingen worden niet geloofd. Is dit een consistente verhandeling?
Niet helemaal, er zitten contradicties is en ik ben me bewust dat ik niet over het voetlicht breng wat ik bedoel.
Is het een verdienste als je ouders fantastische dingen hebben gedaan? Nee.
Met daarin twee facetten.
1. Je krijgt goede normen en waarden mee
2. Je moet opboksen tegen en nog harder vechten voor een eigen gezicht.
Dat is omgekeerd evenredig ook het geval.

Ieder kind heeft het recht om van zijn / haar ouders te houden, maar niet om die daden te vergoelijken. Die kinderen moeten zich zonder basis à titre personnel waar maken. Er is natuurlijk niets mis mee, als je zelf iets niet onder woorden kan brengen anderen te citeren wel met bronvermelding en we hebben allen onze kennis moeten vergaren. Soms schools soms ervaring.
Heb ik op een gegeven moment een betere redactie dan kom ik er op terug.

Maar angst aan voeren ter zijner verdediging, veeg ik op voorhand van tafel en is emotionele chantage.

We leven nog altijd op het randje van een democratie, er zijn hierop meer visies.


https://www.parool.nl/cs-b3ca2b55

Manja Croiset

De link via Emile Schrijver.

Chaos om het leven om mijn leven. De zinloosheid. Manja Croiset e.v.a.

Waanzin absoluut, maar dat vind ik van alles.
Hiermee, bewijs ik dat ik niet integer ben, integendeel. Die mooie zin van Dietske Geerlings. “ Als je in tranen wordt geboren” ik ben dat Broddel lapje gebleven.
Dat Brein, met een bewustzwijn dat ik niet onder controle heb.

Uitleg. De waanzin staven van de zinloosheid. https://www.hln.be/video/uitgelegd-waarom-neemt-president-vs-altijd-zwarte-tas-mee~p194108

Geschonden Vertrouwen. Niemand kent me, je weet dat ik lijd en ontkent compassie.

De nog veel grotere chaos. Ik onderwees de meester over Traumata ten gevolge van de Shoa.
Mijn alleroudste tekst nog 17, geen wij zijn 17 Johan v.d. Keuken

Een verzonnen tekst en niet mijn eerste. Mijn boekje op mijn 9e. Opeens denk ik aan Tribes i.p.v. straffen met liefde omringen. Op zoek naar een link, is alles ingehaald.

En zinloos is het.
Niet Afrikaans.

De rellen zijn vreselijk. Manja Croiset

Maar mijnheer Rutte doe niet zo onnozel. Ik noemde dit uitlokking en dat is ook strafbaar. De maatregelen buiten alle proporties en zinloos.

Tv aan, laat u vaccineren. Er is helemaal geen vaccin. De excessen, het is ontzettend uit de hand gelopen. Eens of oneens Zwarte Piet Pasen mag niet meer en zo kun je doorgaan. Maar Rutte een schijnheil. De verkiezingen in Maart wat gaat er verder mis.

https://youtu.be/6h4mQc0yxh0

https://youtu.be/7Zd63irNspg

https://youtu.be/QsHnXxbWKC0

https://youtu.be/NG7QcqeVpmc

Respect? Jouw schuld mannetje en eindelijk die grijns van je smoel om met mijn moeder te spreken.

Auschwitz herdenking op zondag 31 januari

Tijd voor een naamsverandering Shoah herdenking. Vorig jaar een hypocriet gebeuren. Op zondag altijd op zondag, op andere dagen werd er niet vermoord. Auschwitz werd bevrijd door de Russen. Maar inmiddels symbool voor de Shoah.

Ik ga iemand wel verdiend in het zonnetje zetten n.l Frank Diamand https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Frank_Diamand

Zorg hier eens voor. Iemand zijn staat van dienst. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Dutch_Jews
Hoe had ik gehoopt, dat deze onaantastbare crimineel hiermee zijn eigen graf zou graven, maar helaas. En laat je niets wijsmaken dat zgn kwetsbare vrouwtje guilty as HELl. Zonder ook maar 1 seconde te liegen bij familie van? In Nederland is maar 1 tak familie heet geen Croiset en treedt niet graag op de voorgrond.

De voorkant min of meer zeker…

Met mijn standpunten maak ik geen vrienden. Ik weigerde deelname aan de actie behoud van het Huis van Etty Hillesum vermoord en dat zijn er meer dan 6 miljoen, ja maar haar boek is in X aantal talen verschenen. Is het dan erger en die erkenning heeft ze postuum al binnen, Dat is mede mijn waardering voor Alfred Edelstein of het De Miranda betreft of iemand uit een volkswijk en over het geslijm over Anne Frank rond 4 mei, bijzonder “ondanks alles blijf ik geloven in de goedheid van de mens” nou ik niet. Maar ziek van verdriet haalde ik uit. “Ja, dat dacht ze echt toen ze aan typhus overleed en naar beneden lazerde en twee dagen ervoor haar zuster die naast haar lag.” Dan ben ik niet populair, wat er dan gebezigd wordt is geen ABN . Bestaat er beschaving in het kader van de Shoa? Ik had het nog over mijn vader fatsoen en SHOA.

Dan ga ik me nu ‘overgeven’ aan PIJN VERDRIET en EENZAAMHEID. Teveel van mezelf gevergd.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. Een imaginaire interview. Meer monoloog. “Waarom schrijft u?” Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl het juist heel nauw steekt. In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. Het odium van de querulant /arrogant. Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. Slechte hulp is geen hulp. Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? “Je bent de enige niet? “ Verdomd ‘t-is-nie-waar. Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: “we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. Meer dan een jaar geleden zei ik : het is ook pijn. Eveneens ik ben PIJN. Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd doodgeschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. Vreselijk als je iets zegt en de reacties: “o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para)medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. Maar kennis vergaren uiterst boeiend. Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. Een gruwelijk einde. Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. “Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” Mijn wens voor het einde consistent. De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 de Hardcover €75,95 zonder? Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik automatisch) overbodig.

Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Lieve Manja, je bent geestig. Je doet me aan  de Tucholsky titel denken Lerne Lachen ohne zu weinen. Je een mening is.. is mijn favoriet.

Ik word langzaam weer beter en ik weet dat ik bevoorrecht ben en blessings to count heb , het kost me de grootste moeite om me daartoe te zetten.

 

Er zijn momenten op de dag dat ik me wel OK voel maar het is niet meer dan een half uurtje in de ochtend vandaag bijvoorbeeld.

Liefs,

FD

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. De nacht werd verder een pijntopper. Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal sf. Ik verga van de pijn.

Overigens vind ik het volkomen onzin, dat jij “ blessings moet counten”

 

 

ED3BF8D1-415A-4461-B8C5-B21FA7B81BF8

 

301E7F56-8EEB-49CD-B6A2-AAB4D09BD315EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9