Door Hanneke Tinor Centi. Manja Croiset

Zowel in het Sophia Magazine als Amsterdamsdagblad online.

Hierna is nog verschenen Brave meisjes schrijven geen geschiedenis. Brave Women wil create history.

Werk in wording.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. Een imaginaire interview. Meer monoloog. “Waarom schrijft u?” Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl het juist heel nauw steekt. In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. Het odium van de querulant /arrogant. Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. Slechte hulp is geen hulp. Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? “Je bent de enige niet? “ Verdomd ‘t-is-nie-waar. Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: “we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. Meer dan een jaar geleden zei ik : het is ook pijn. Eveneens ik ben PIJN. Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd doodgeschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. Vreselijk als je iets zegt en de reacties: “o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para)medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. Maar kennis vergaren uiterst boeiend. Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. Een gruwelijk einde. Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. “Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” Mijn wens voor het einde consistent. De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 de Hardcover €75,95 zonder? Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik automatisch) overbodig.

Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Lieve Manja, je bent geestig. Je doet me aan  de Tucholsky titel denken Lerne Lachen ohne zu weinen. Je een mening is.. is mijn favoriet.

Ik word langzaam weer beter en ik weet dat ik bevoorrecht ben en blessings to count heb , het kost me de grootste moeite om me daartoe te zetten.

 

Er zijn momenten op de dag dat ik me wel OK voel maar het is niet meer dan een half uurtje in de ochtend vandaag bijvoorbeeld.

Liefs,

FD

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. De nacht werd verder een pijntopper. Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal sf. Ik verga van de pijn.

Overigens vind ik het volkomen onzin, dat jij “ blessings moet counten”

 

 

ED3BF8D1-415A-4461-B8C5-B21FA7B81BF8

 

301E7F56-8EEB-49CD-B6A2-AAB4D09BD315EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

Zo komt hij beter tot zijn recht. Wie is die vrouw in de spiegel? Bloemlezing of Rouwkrans. Tussen Proust en Anna Enquist. Mijn liefje wat wil je nog meer.

https://www.dietskegeerlings.nl/

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=manja-croiset%2Fwie-is-die-vrouw-in-de-spiegel-9789089544766

Grootste deel van mijn in omloop zijnde oeuvre. Manja Croiset

Eindelijk zijn de abusievelijk op mijn naam staande glitterboekjes verdwenen. Nu nog die 4 ct goedkopere over de Shoa die nooit voorbij gaat.

https://www.bruna.nl/INTERSHOP/web/WFS/tba-bruna_nl-Site/nl_NL/-/EUR/ViewParametricSearch-SimpleOfferSearch?SearchTerm=MANja+Croiset&filterOptions=eyJjYXRlZ29yeUlEIjpudWxsLCJwYWdlU2l6ZSI6MjQsInBhZ2VSZXF1ZXN0IjoxLCJ0ZXJtIjoiTUFOamEgQ3JvaXNldCIsInNlYXJjaFBhcmFtZXRlciI6IiIsInNlbGVjdGVkRmlsdGVycyI6W119&fbclid=IwAR0amjsQE0–I81Mnn0GrTb__F7YhoDU6pCeGacc0HKZ2FbXfjjCUkUndzo

https://www.athenaeum.nl/boek/?authortitle=manja-croiset%2Fmijn-leven-achter-onzichtbare-tralies–9789402169874&fbclid=IwAR0Jg-lgIUDZLRFrLyhLyJEKlgroDIeHkNxT36OqeqxrlQkckFvKoHQQHXI

Waarom is die foto niet groter.

Het Menselijk Brein Manja Croiset

het menselijk brein. Wat een jood was wist ik niet. I.p.v. Hal overlijdt mijn neef, ik steek mijn armen uit naar zijn dochter. De zin “komt maar Mirjam “ zegt vrouw Manasse. Ze woonde in een voorhuis.Uit het derde deel van de kinderen van no 67 van Lisa Tetzner.Ik heb ze nog alle 9.Mijn hersen hebben ze in nog geen minuut, letter voor letter gelezen.Je hebt het echt zei mijn huisarts verbijsterd, doelend op mijn Hyperthymesia.https://www.omero.nl/…/lis…/die-kinder-aus-nr-67-band-3/Op mysterieuze wijze verdwijnt steeds de link.Het zwarte gat van de jodenhaat in.Contemporaine, de vreselijke uitdrukking ‘groot meisje’ . Een onbeschaamde vraag, die toch usance was. Mijn moeders neus bloedde, “wat is ze groot geworden, hé? “ We waren alledrie klein, eenmaal volwassen op straat een kind over mijn zusje nu 75 toen een twintiger. “ Kijk mam, een lilipeuter”Een grandioos woord, logica van kindergedachten.Manja CroisetWat hier nu toch staat klopt niet.Mirjam in Amerika klopt niet vele boeken verder.Haar geschiedenis eerst nog Het zwervende schip, De kinderen op het eiland en dan pas Amerika.Het eerste deel Auf Deutschhttps://www.bol.com/…/die-kinder…/9200000051538471/…Grappig denk ik, mijn άνδρα μοι εννεπε Μουσσά ,wat zo moeilijk leest door de verschillende verhaallijnen. Maar geldt in wezen voor deze 9 delige serie. In verschillende boeken , andere kinderen als hoofdpersoon. Erwin gaat naar Zweden geografisch ver bij the US vandaan . In deze geschiedenis verweven.

Die Kinder Aus Nr. 67, Band 3 van Lisa Tetzner 1 x nieuw te koop - omero.nl

OMERO.NLDie Kinder Aus Nr. 67, Band 3 van Lisa Tetzner 1 x nieuw te koop – omero.nlOp zoek naar Die Kinder Aus Nr. 67, Band 3 van Lisa Tetzner? Wij hebben dit boek 1 x gevonden op diverse boekensites.

2Michiel van Geest en Jan Theuninck2 opmerkingenLeukOpmerking plaatsenDelen

Weer een rampnacht . Overmacht ook geen contact met hem.. De dood laat zich niet afdwingen. Maar het is teveel en genoeg en te weinig hulp en veiligheid. Manja Croiset

https://www.singeluitgeverijen.nl/de-arbeiderspers/boek/wolfstijd/?fbclid=IwAR289kO3MUrbPG987j1wU3hqQKR01ABWZSmibmqHDL_r8YKhbX1zVbBUaL8

Brave New Books een zichtbare poot.

Wikipedia behouden, prima zo. Een kortere bibliografie geen probleem. Proza, Poëzie. Lyrisch Proza weet ik niet. Teveel pijn om te kijken, dit is jammer een ontbrekend facet, mijn enige kinderboekje. Twee verhaaltjes de ene gemaakt op mijn 9e Truusje Truffel zou een recensie voor de kinderboeken week. Niet gedaan , deels door mij voorgelezen, het nieuwe. https://youtu.be/7Z5udFhi1F4

Twee voorkanten een reuze karwei niet doornummeren.

Hier de voorkant deel kindertijd foto op die leeftijd.
Zo met profielfoto sterren beeld. ,
https://www.bruna.nl/boeken/wendy-wil-krokodillentranen-drogen-9789402154115

Het wordt de hoogste tijd voor Magere Hein .

Kreeg wel een compliment van een vrij nieuwe lezer, ik las dat hun baby x jaar dood was. Gemaakt voor the still Born baby van mijn neef. Ze zei: “wat mooi en beeldend .” Dat hoor ik vaker. Het blijkt te werken weer te geven wat ik voel en schrijf.

Dat meen ik niet echt op zo’n moment wel . God had er maar voor te zorgen als dat fenomeen bestond om er voor te zorgen, dat dit niet gebeurde.

Inzamelingsactie Natura Artis Magistra. Manja Croiset

https://www.telegraaf.nl/nieuws/181933461/college-amsterdam-wil-noodlijdend-artis-niet-redden?fbclid=IwAR3voKD72KLem1-6kQrh02oy3rZCyhwwg4EUtEkWfmYDYQVJ0zmwuTvt8_k

Ook als je tegen dieren in opsluiting bent dan laat je dit niet gebeuren.

En Artis betekent zoveel.
Als dr nu iets multicultureel is…

En joden vervolging. Achter de Roofdieren galerij zaten onderduikers.

Nou Amalia, het is niet genoeg, maar doneer volgend jaar 7/8 van je uitkering . Dat was weer een grof schandaal KH met privé vliegtuig met vakantie naar Griekenland.

Ze keten terug. Zoveel commentaar niet verwacht?
Een KH is niet Natura.

Er is het een en ander aan ellende in mijn leven , dit is belangrijker.

Een beeldvorming.

Nooit eerder gedaan een inzamelingsactie!

Waarom 24 April een gedenkwaardige dag is? Manja Croiset

Waarom 24 april een gedenkwaardige dag is.

Niet omdat het 105 jaar geleden is, dat mijn vader geboren is en tegelijkertijd wel.
Het was 8 jaar geleden, dat ik voor het laatst in staat was bij Hal thuis te komen.  (Sinds zijn pensioen als enige)

1CE833E8-1B9C-4FC4-999B-C2E53B31279F
Nauwelijks in staat, door hem en een hulp, die me reed naar binnen gezeuld.
Ik heb daar de cd van mijn vaders crematie gespeeld en tranen met tuiten gehuild en niet kunnen bevatten, dat ik 5 maanden ervoor zonder een traan te laten dat live heb meegemaakt. Wel bewust dat het indrukwekkend was.

Ging het aan me voorbij? Nee, een jong lid in de familie huilde tomeloos en ik heb haar in mijn armen genomen.

24 April 2012

Ik was al een fysiek wrak, maar voelde me verplicht naar mijn moeder te gaan.
De eerste 24e april na haar mans haar overlijden. Ze zei:  “heb je gehuild ‘kind’?”
“Ja, het is Odo’s verjaardag.”

Ze had een zeer trage vorm van Parkinson, de exacerbatie van die klachten was extreem na zijn dood.

Ze zei: “ ik heb niet gehuild”ja, wel dat heeft je lichaam voor je gedaan
Op dat moment hebben we mijn regels “zonder tranen, huilt mijn lichaam” besproken voor bij haar dood. Die kwam 2 1/2 week later.

Onnozele ik, dacht uitrusten. Maar #remissie was er nog nooit geweest.

Dat doet een stigma. Vanaf 2009 toen ik mijn 1e oor verloor en daarvoor ook al in mindere mate rolstoelgebruiker.
In maart was ik nog in Zuid Holland op de verjaardag van een achterneefje, totaal niet het idee voor het laatst. Moeizaam dat wel, maar dat is voor mij gewoon.

Ik heb nog geschitterd op de boekpresentatie 3 juli 2012. Gelegen tot 15.00 aan gejurkt door een hulp die ook reed. Om 20.00 weer in bed.

2659E45F-EECB-49A8-ABC3-AA4D0EAF64842F7C2968-9D14-42E3-B9DE-9D1C264C98DC
“Nog een” zei mijn hulp. Schier onmogelijk, dit al heel bijzonder. Niet de houding van een oud ballerina, maar mijn hoofd een fractie scheef en ik lig.

21A64B87-0163-44A3-868F-95FC8D40B39D

 

ik signeer 2

Dat je ook vanuit een rolstoel kunt presteren op je wenkbrauwen, had ik in 209 al bewezen. Dik van de prednison naar het feestje van de uitgever.

 

69A9502F-EC00-42C7-9183-C2304A6A66AA

Elikser feest 11 sep 2009 016
2ECC4A64-00DA-49EE-9656-76E638D08A7E

Elikser feest 11 sep 2009 014

Elikser feest 11 sep 2009 050

Elikser feest 11 sep 2009 025

6EAA25EB-77AC-4C2E-82D9-9F9D31F02254

Mentaal ging het me goed, fysiek niet. Geen “zonder tranen huilt mijn lichaam” Opnieuw veel medische blunders en veroordelingen. Pas in 2019 was het officieel neuroborreliosis ontwikkeld vanaf 1986, ach, waarom niet “een medische misser”

De laatste ‘take’ voor de documentaire was op bed. “Me van geen ‘teek’ bewust.”
Daar lig ik dan, het stigma blijft aan de orde. Op fysieke gronden euthanasie goedgekeurd.
Maar eens een psychiatrische patiënt, altijd een psychiatrische patiënt. Hal -die zelf nooit met oorlogsslachtoffers heeft gewerkt- heeft voor me gevochten.

foto eo
Deze foto een schnitt uit een tv programma over euthanasie van de EO, mijn situatie totaal verkeerd bekeken alsof ik niet ernstig leed, de mondige patiënt afgezet tegen
een terminaal zieke kankerpatiënt, die zo graag leven wilde. Nou, ik ook.
Getrouwd kinderen kleinkinderen, alhoewel ‘leed niet vergelijken’ mag dat m.i. hier wel. Vanwege het vertekende beeld. De vrouw in kwestie had een goed leven gehad , ik niet.
Heel onsmakelijk, die EO, die ook mijn familie thuis belde. Knallende ruzie.

Hij heeft het Q.Q. naar mij net zo slecht gedaan als alle anderen. We hebben pas hier thuis meer en meer met elkaar gepraat. Terwijl hij bij me op bed zat.

Hal met Wink

We mochten elkaar op dag één, 34 jaar geleden. Maart vorige maand.

Geschiedschrijving is niet mild, ook niet over de mensen van wie je houdt, tenminste bij mij. Hij de naam, ik de know how.  Maar ik ben niemand. Met mijn mijn kennis heeft hij wel voor me gepleit, het mocht niet baten.

Er moet uit de wetgeving de vereiste van een psychiater bij een fysiek zieke patiënt. De rol van een SCEN-arts zonder meer te groot. Terug brengen tot: “ is het echt vrije wil en is het niet in een crisis.”

Hoe graag zou ik me hier hard voor maken, vanzelfsprekend tevens voor anderen.

En mijn mishandelingen door decennia heen en de psychiatrische patiënt  in het algemeen.

EUROPEES HOF voor de RECHTEN van de MENS, MISDAAD tegen de MENSELIJKHEID.

In het begin op bed, oogde ik nog goed, dat is drastisch veranderd. Nu ligt mijn hoofd nog platter. Maar ik ben blijven werken. Het laatste boek een gegeven, wel af en toe een update waarbij de prijs te hoog is.
336BDAF0-508F-4F73-B2BB-DF1412732D09

Vaak de vraag als ik niet beschimpt word: “ hoe houd je het vol? Ik zou dat niet kunnen. Maar een keus met de attitude van de medici heb ik niet.

28D96F51-F409-4D61-9367-F15C937F65C0

suffering

U zal van mij geen applaus horen voor dat wat ‘zorg’ heet.

0877F6D7-9B04-4C1B-B233-1A8370963F19

In toenemende mate slecht en verwaarloosd. Een grof schandaal, weliswaar grote nuanceverschillen, maar meer dan 7 decennia. En dat maakt me niet tot een aangenamer mens. Wel principieel en van sommige mensen houd ik voor altijd. Soms zeer emotioneel om een ander. Maar nee geen roze zoet suiker type. 

Dit wel, die actie tegen het gesloten rechtscircuit, maar men is te laf ook de media nu natuurlijk helemaal. Ook artsen te laf.

Mijn huidige huisarts: “ totaal niet ethisch, maar wel volgens de wet”

Veel stuur ik online naar de STAD AMERSFOORT ONLINE, maar ook zij te laf .
Voor Covid 19

Iets wat ik niet bevatten kan. Ook ik Corona tijd onderdanig aan de wet, niet wat ze echt zelf juist achten… GEHOORZAMEN
Een huisarts, die goed beslagen ten ijs kwam en veel voor me doet, ook bijstelt als ik zeg, dat het anders ligt. Collegae aanspreken op hun miskleunen, dat zit niet in het pakket.

Wel veel zaken, die ze totaal niet hoeft te doen.

Daarin frappez toujours.

Manja Croiset

Balsem voor de ziel, na krijsende implosie. Manja Croiset

BALSEM VOOR DE ZIEL*

Vanmorgen zat ik vast in pijn en kou.

Nu zwaar mijn grenzen en mijn lichaam protesteert pittig.
* niets van over, maar de dag een eind op streek.

Een onbeholpen poging tot een mail die, leverde de woorden

krijsende implosie

op. Dan is het doorbroken en werk ik te hard alles liggende.

Met immense inspanning en dank aan mevrouw J. Kingma van uitgeverij Elikser, die me de bestanden stuurde en me een beetje mijn ik teruggaf en het respect van een familielid, versterkte dat, maar dat kun je niet van eten noch warmen aan een kruik etc.

Door mijn PC Crash was ik op mijn PC al mijn schooltekeningen kwijt.
Natuurlijk is de map ergens, maar die kan ik niet zoeken noch scannen.

90 procent staat in Zieleroerselen van een Getormenteerd mens.

De wolk in op Transport was oorspronkelijke gifgroen.
En laat ik die nu hier vinden in de opgeslagen afbeeldingen!
De afbeeldingen hadden allemaal namen, die ziet u niet.

18 Juli 2012 dit Radio Soest. Puur geluid kun je niet publiceren.

Toen ik me niet meer helemaal gefixeerd voelde door ziekte en
verwaarlozing, was ik in staat Mevrouw Kingma mailen en ik kreeg p.o.
via wetransfer het word bestand en kon de tekeningen van daaruit opslaan
Het betreffende boek, heb ik uit de handel laten nemen.

Om het geluid hier te krijgen de oude cd hier opeen acchenebisje portable afgespeeld en opgenomen met mijn dictafoon.

PUBLICEER NOOIT IN TIJDEN VAN ROUW EN ERFENISVERDELING.

Ja, er staan ook wel goede dingen.
Het was indertijd mijn 10e boek en het is me gelukt in de media
het accent te leggen op dat jubileum en niet specifiek dat boek.
Toen al MIJN ODYSSEE.

Zelf bekeken op tv via mijn iPad geluid op zijn hardst, maar of het te verstaan is geen idee. De Stentor en de Stad Amersfoort deze artikelen.

Stad Afoort interview Velde Osyssee

 

recensie stentor 10e boek