Vandaag mijn privé herdenking. Alleen zoals eigenlijk altijd. Manja Croiset

Geen kracht om te kopiëren wat ik op Facebook schreef. Mijn weblog verbonden met Facebook. Helaas bestaat die mogelijkheid er andersom niet.

Niet alleen desinteresse, onwetendheid bij zgn. vakmensen. Slechts 2 mensen treft geen blaam. Beiden ontbeer ik, de een is kapot gegaan aan de wantoestanden hier, de ander een overmacht situatie. Aan hen is onderstaand boek opgedragen of het zover komt? Reasonable doubts.

Mijn hele familie was uitgeveegd, zoiets doe je niet.

https://www.facebook.com/1753414962/posts/10208388087097108/ https://www.facebook.com/manja.croiset/posts/10208386099727425

Lees verder

Domme pech vorige eeuw? Helaas niet Manja Croiset

https://sociaal.net/verhaal/gedwongen-opname-in-die-isoleercel-verloor-ik-mijn-waardigheid/?fbclid=IwAR2Lvq16dPVWIVCNRcc-6DySXkOmMZr0U7Bs3nO1lYKhoF7MUxIjj41JbI0

Ik was 16 een verzwegen Shoah heette een Schoolfobie. Op mijn 17e zou ik bijna overlijden aan een ernstige medicijn vergiftiging. Slaapkuur. Mijn ouders werd niet gewaarschuwd en hoe gek dat ook mogen klinken , nu is erger.

En het werd als verwerking deze documentaire en de speech later.https://vimeo.com/344988193 Wachtwoord Amsterdam! en dat was 50 jaar later.

Alle dieren vreemde vogels vormen een bedreiging voor elkaar. Manja Croiset

DE TOORN DES OVERVLOEDS

Homo homine lupus, wat mij de afgelopen ten deel is gevallen aan dreigementen is gevaarlijk en buiten alle proporties. Van pesten op school is bekend, wat hier is voorgevallen is volgens de politie niet strafbaar het nl. niet gevaarlijk en dat is het wel.

Uit Croisade van een Croiset.

Klein houden in diepe ontroering wat is klein. Hier liggen rillen met veel teveel pijn en zorgen in eenzaamheid. In andere situatie, maar je kan niets en niemand vergelijken gaan mijn gedachten uit naar Reineke Gevers voor haar voor mij. https://youtu.be/XmPeoEvSXWc

Deze groter opgezet, beide ontroeren. Verzwakt verlaten aangevallen is alles in tranen . Schuberts octect.

https://youtu.be/O52r9_bXWBw

https://www.theguardian.com/us-news/2021/jan/11/gorillas-san-diego-zoo-coronavirus?CMP=fb_gu&utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwAR1fXZoiMwQXaNsi7CSQUfUmg9bFa0GC6Zq843DD_rhhIvkyy2jHPUnY2S0#Echobox=1610451363

Wat ik ook sublimeer.. mijn laatste bezoek aan het Concertgebouw, jaren geleden de partituur houvast. Het enige protestante requiem. Ik moet slapen, maar mijn lichaam te ziek mijn gedachten gekweld.

Deutsches Requiem https://youtu.be/hJHJY6C3BGQ

Het is niet gevaarlijk? Het is ontzettend gevaarlijk..
Als dit in goede doen was?
De maker van de voorkant Eric Wittenberns is op 12 januari j.l. overleden, zijn toestemming is vastgelegd.
Als hij te lezen is, is hij bijzonder.
Mijn uitnodigingen gaan altijd gepaard met een introductie, dit keer werd ik benaderd ook dan zet ik het erbij.

Typefout Slechts.
Ik kreeg ook nog, je bent misschien minder beroemd dan je denkt, ik denk helemaal niet dat ik dat ben. En daar kwamen hele verhalen over jodenvervolging en de Indiërs . Tja, daar weet ik natuurlijk niets van. Ik sluit mijn chat en het ging door.
Weer een bedreiging, het is teveel. Niets mee van doen. Een coterie hangt de Facebook politie uit.. Mijn grapjes als. Vorst aan de grond. Amalia King size en een Republikein is geen Monarche type door mij WoordCartoons genoemd. Gewoon cabaret, worden op een walgelijke manier ingezet.

Het is een groep adel en 9 van de 10 artsen…vrienden KH en dan opeens, iemand die mijn tante Sonja B hoog heeft zitten, kan niet slecht zijn. Opeens was Daar Sonja Barend en of ik die hoogacht, roem is haar niet naar het hoofd gestegen- ik noem haar in een interview van een paar jaar geleden, haar tante. Ze tellen screenshots en God weet wat allemaal meer.

Ik als jullie dat allemaal kunnen, kun je ook mijn ip adres vinden. Een groep mensen die naar hun zeggen, wegens bedreiging politie bescherming heeft. Schat en schatrijk en dat blijkt waar. Ze mag blij zijn, dat ik haar e-mailadres er niet bijzet. Het mag misschien weerbaar ogen , maar ik ben een WRAK .

In Croisade van een Croiset uitgegeven 2008 stond al BREIN, GHETTO van GEDACHTEN tegen, eveneens Echo van het verleden. Nagenoeg de titel van de film van Joosje Asser.

Oud uit Croisade DS is niet aan de orde.
Zou “KORAN op de MOLEN”
van de stalkers zijn.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. Een imaginaire interview. Meer monoloog. “Waarom schrijft u?” Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl het juist heel nauw steekt. In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. Het odium van de querulant /arrogant. Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. Slechte hulp is geen hulp. Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? “Je bent de enige niet? “ Verdomd ‘t-is-nie-waar. Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: “we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. Meer dan een jaar geleden zei ik : het is ook pijn. Eveneens ik ben PIJN. Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd doodgeschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. Vreselijk als je iets zegt en de reacties: “o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para)medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. Maar kennis vergaren uiterst boeiend. Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. Een gruwelijk einde. Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. “Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” Mijn wens voor het einde consistent. De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 de Hardcover €75,95 zonder? Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik automatisch) overbodig.

Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Lieve Manja, je bent geestig. Je doet me aan  de Tucholsky titel denken Lerne Lachen ohne zu weinen. Je een mening is.. is mijn favoriet.

Ik word langzaam weer beter en ik weet dat ik bevoorrecht ben en blessings to count heb , het kost me de grootste moeite om me daartoe te zetten.

 

Er zijn momenten op de dag dat ik me wel OK voel maar het is niet meer dan een half uurtje in de ochtend vandaag bijvoorbeeld.

Liefs,

FD

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. De nacht werd verder een pijntopper. Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal sf. Ik verga van de pijn.

Overigens vind ik het volkomen onzin, dat jij “ blessings moet counten”

 

 

ED3BF8D1-415A-4461-B8C5-B21FA7B81BF8

 

301E7F56-8EEB-49CD-B6A2-AAB4D09BD315EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

Agressie Religie Onbeschaafd. Manja Croiset

Zonder introductie. Wat volgt?
Hoe krijg je dan een beeldvorming , door vragen te stellen.
Niet geïnteresseerd, dat is duidelijk en geen beschaving, al denkt zij anders om. Maar er zijn ergere dingen. Er was hier wel weer nood aan de man , maar ik ben er nog en dan. Hoe bedreigend het is, alleen zij niet erg, maar weten niemand te bereiken veroorzaakt al een ongelijk. Die Pien Boellaert uit Aerdenhout heeft niet door, dat zij ook geweld vertegenwoordigt.

https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210106_93310343?utm_source=facebook&fbclid=IwAR3b1-zlEbuEydIk5r-W8ICRVHJ7iY9DLENLcdAoDVWScS5zbNMmhpkmwSY

Darya is een vluchteling uit Iran en vecht. Ze zit nu wel in het parlement, maar het tij niet te keren.

Een symbolische wens om te koesteren ik was al geslacht. Hoed je voor..

Zo lief zo open EREMOORD wat een woord. Te laat al dood, maar om in je armen te nemen te koesteren . Mijn hart brak. Soms woest, dit keer verdriet en verwond. Het verschil tussen Xenofobie en echte barbaren,

Zeker geëmancipeerd, geen feministe. Toch bekend al merk ik het dan weinig. Ik ben benaderd voor een groep vrouwen. Die hun kennis en ervaring in zetten . Wie weet wel nodig. Dit was weer een dag uit de dood van verdomde Lowietje. Nu wel iets gegeten. Gisteren mijn trouwe goed bedoelende hulp, die de situatie wel door heeft en me dan wil troosten. Maar ik kan niet van haar hebben. Ze had gehoord hoe ik van de week gehoord dat ik flessen niet open kreeg , deksels van potten, maar ik heb nog dagen eten. Wat wordt dat? Weggooien, mijn hart nog van slage van de vele vormen pijn. Mijn hart bonkt al weer,

Gatver, ik was absoluut buiten bewustzijn wanneer zou ik gevonden worden? Niet van belang, waarom kom ik bij en hoe eenzaam is het? Ik aan die bitch uit Glascow.

In plaats van je vast te houden… Manja Croiset

Nieuwe oude ellende , een hoeveelheid niet neurologische klachten van een pil sinds 2008. Dat vogel je zelf uit en hij dacht het al zo lang, maar mond open doen. Ho, maar. Huisarts noch hij durven stoppen aan. Eerst vechten met de bijwerkingen en dan zgn iets van werking en dan nu onthoudingsverschijnselen.

Waar stoppen geen optie is, zit ik met een berg klachten die niet nodig waren geweest.

ZEER SCHOKKEND, gebruikte niemand zijn hersenen en ik die nooit wil en niet meewerk… Goed bedoeld… Regeren is voor uitzien. Narrow minded robotten.

In plaats van je vast te houden…

https://m.youtube.com/watch?fbclid=IwAR2MWdL7pP55cb4Nuswy99_2D5rUD2GbSfhIKdgY1v23aG3xToEesJ2hclo&v=oO8aUDQiUkk&feature=youtu.be

Zo komt hij beter tot zijn recht. Wie is die vrouw in de spiegel? Bloemlezing of Rouwkrans. Tussen Proust en Anna Enquist. Mijn liefje wat wil je nog meer.

https://www.dietskegeerlings.nl/

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=manja-croiset%2Fwie-is-die-vrouw-in-de-spiegel-9789089544766

Een schitterend en onverwacht sinterklaascadeau. Manja Croiset

Een heel onverwacht en schitterend Sinterklaas cadeau.

https://www.dietskegeerlings.nl/manja-croiset?fbclid=IwAR3xsB-vnC3UpK54_Kwn3q79VGAYjaZnfcSrJqcaDtB7Tt42wY43tcjMfHw

Maanlicht passend bij 5 december.
Dietske draagt me nagenoeg op vleugels.
Dankjewel, Dietske


Voor de duidelijkheid Schrijfster van
“Waar maanlicht vleugels draagt.” Fout van mijn zijde , “vleugels raakt.”

Mag ik u adviseren niet online te kopen of u bestelt meer dan deze bundel. Het wordt anders onevenredig duur.

https://www.ako.nl/wie-is-die-vrouw-in-de-spiegel-9789089544766.html?fbclid=IwAR2KrySUhGeYUoC0VLaC_h-vs-dr4EtiuhH4j09yEmZOdhq4z84JT1TEUr0

Dietske schreef al eerder 3 schitterende gedichten voor en over me.

https://www.dietskegeerlings.nl/manja-croiset

Een reactie, die mevrouw Geerlings kreeg. Al een eerste reactie gekregen van iemand die sprakeloos was… ze schreef dat ze normaal gesproken niet van recensies hield omdat ze zich zelf wilde laten verrassen, maar bij de analyse van jouw gedicht voelde ze hoe juist ook de gedachten van een ander haar ogen konden openen… 😊

https://www.tzum.info/2020/10/recensie-dietske-geerlings-waar-maanlicht-vleugels-raakt/

Mevrouw Geerlings schreef o.a een recensie op een bundel van Anna Enquist, ook Proust komt voorbij.

Op deze site zowel haar visie op anderen als haar eigen werk.

https://www.dietskegeerlings.nl/recensies

MIJN HYPERTHYMESIA

MIJN HYPERTHYMESIA is niet in elk opzicht vergelijkbaar met wat u op het internet leest.
Daar wordt het omschreven als iemand, die zich ontzettend veel herinnert, maar puur gericht op zichzelf.
Menigeen met wie ik hier overhoop heb gelegen, zou zich daarover verkneukelen.
“Zie je wel egocentrisch.”
Was dat maar waar, tot in de puntjes alles wat ik ook gezien heb bij anderen.
Tot op de vierkante cm uittekenen van een huis waar ik in mijn kindertijd was.
Diverse mensen hier op Facebook die ik na decennia weer terugzie of een oude liefde, alles tot in de finesses. En denken een enorme rol in mijn leven te hebben gespeeld of NOG spelen.
Zo schrijf ik ook mijn boeken, laat ik me beperken tot Medical Errors.
Zeer zeker niet alleen wat mij is aangedaan, ook de verslaggeving van wat ik zag bij anderen. U, ook? Ongetwijfeld. Maar dit? Iemand, die een verlamd been had na een suïcide poging. Zie een alinea verder*

Maar hoe graag zou ik dit inzetten tegen diverse artsen tuchtcollege of zoals inmiddels
Het Europeeshof voor de Rechten van de Mens, misdaad tegen de menselijkheid.

*Met elektrische stimulans werd dat been weer geactiveerd. Daar was ik niet bij, maar ik heb haar zich een keer zien verkleden, de brandplekjes op dat been.
Ik neem aan overleden Hillie Zondervan.
De grandioze electro shocks beschadigt je geheugen, iemand mocht een weekend naar huis zelfstandig.
Ze komt bij haar ouders, die bleken al jaren geleden verhuisd.
Maar haar vader politie agent, ze ging naar het bureau en daar was hij.
Ik ben geen clairvoyant, wat ik niet heb meegemaakt gelezen, gehoord heb, dat weet ik vanzelfsprekend niet.
Mijn oudste zuster woonde weer in Amsterdam, ik bij mijn ouders in Leiden.
We hadden met ons viertjes een abonnement voor een serie in het Concertgebouw vaste plaatsen.
Op een keer wij waren eerder, kwam er een man naast mij zitten Engels sprekend.
Ik wilde meteen in discussie, mijn vader hield me tegen.
Mijn zus komt binnen en trekt verbaasd haar wenkbrauwen op.
Heel simpel de man met die losse kaart, kreeg een andere plek.
Het is letterlijk als ik zeg het meisje van Little Rock op mijn netvlies gebrand alsof ik erbij was.
Zo zijn er decennia tot in details.
Ik hoop, dat ik hiermee voor eens en altijd de misverstanden de wereld uit heb.
Michiel van Geest kan dit lijkt me bevestigen.
Nu ik hier 8 jaar in een kamer lig -mijn actie radius eerst wat groter – krijg ik minder mee.
Hoe vaak ik naar mijn hoofd heb gekregen, denk je dat je de enige bent, die het moeilijk heeft (gehad)?
Eerst repliceerde ik met: “als dat zou kunnen, hoe mooi zou de wereld zijn!”
Het wordt in toenemende mate pijnlijk.
Natuurlijk zijn er mensen die dingen van mij daarover hebben meegekregen.
In st Veluweland een vrouw, die steevast zei: “het fotografische geheugen”
Alfred Edelstein heb ik maar een paar keer ontmoet, hij opent mijn item in de 2e reportage met:
“Manja Croiset is een observator”
Het is en belastend en frustrerend iets zeker weten, maar de machthebbers winnen altijd.
Door mijn toenemende visus beperkingen en mijn gehoor zijn er vele misverstanden waardoor:
“ik heb gelijk” niet meer klopt. Dit een willekeurige uitlichting.


Hiermee sluit ik dit onderwerp af met verwijzing naar deze tekst. Voor alle duidelijkheid, ik ga geen spervuur van vragen beantwoorden. Natuurlijk ben ik een mens, die wel eens iets gezegd heeft bezijden de waarheid, met name over de decennia psychiatrie. Dat was indertijd een taboe, de stigmatisering is nog steeds actueel. Maar de documentaire over een deel van mijn leven is verleden tijd.

Mijn boeken zijn derhalve niet alleen autobiografisch, maar getuigenissen.

Manja Croiset een kopie van Facebook.

Mijn leven hebben ze me ontnomen. Kopie Fb incl diverserse reactie. Manja Croiset

Toelichting keuze.

Deze
Dit was de ander. Volkomen duidelijk.

Reacties

Er waren nog 10 steunbetuigingen in de vorm van emojis haren, tranen duimpjes. Komt ongetwijfeld nog bij. O.a Jan Theunink Michiel van Geest
Bij de oude post.
Vandaar bij deze laatste uitgebreide versie.
De Hollandsche/ Joodsche Schouwburg. Met in de colofon .
De Omslag is de Grondslag. De plek waar ik voor het eerst een andere Manja zag, behalve het boek uit onze boekenkast van de grootouders die het besluit aan de Wannsee niet overleefden. In Exilverlag Anna Reinet, pejoratief een andere lading dan pseudoniem. Anna Gmeyner haar echte naam

Vandaar mijn niet aflatende actie tegen actie en verscheen alsnog. Brave meisjes schrijven geen geschiedenis Brave women will create history

https://www.ako.nl/mijn-odyssee-9789464057508.html

https://geschiedenis-winkel.nl/p/brave-meisjes-schrijven-geen-geschiedenis-brave-women-will-create-history-3/9

De chaos van een perfectionist. Manja Croiset

Waarbij zeker het Heintje Davidseffect aan de orde is . Uiteindelijk toch naar tevredenheid, maar altijd te vroeg vrijgeven.

De media kijken weg…. De wens is gebleven.
Zulke teksten blijven tot aan mijn laatste ademtocht. Ook wat ik hieronder zet.
Deze n.a.v. C Hebdo en de onderstaande als toelichting op mijn pagina WoordCartoons.
In een boek niet als cartoon, schreef ik. Iedereen gebruikt Je suis Charlie en de vlag. Je suis Manja Croiset une juive, Een Mens, zeker geen UNTER,
Daar komen er wel meer bij en weer iemand die met me chatten wil. Ik kan niet meer, hij leest het maar,