De rellen zijn vreselijk. Manja Croiset

Maar mijnheer Rutte doe niet zo onnozel. Ik noemde dit uitlokking en dat is ook strafbaar. De maatregelen buiten alle proporties en zinloos.

Tv aan, laat u vaccineren. Er is helemaal geen vaccin. De excessen, het is ontzettend uit de hand gelopen. Eens of oneens Zwarte Piet Pasen mag niet meer en zo kun je doorgaan. Maar Rutte een schijnheil. De verkiezingen in Maart wat gaat er verder mis.

https://youtu.be/6h4mQc0yxh0

https://youtu.be/7Zd63irNspg

https://youtu.be/QsHnXxbWKC0

https://youtu.be/NG7QcqeVpmc

Respect? Jouw schuld mannetje en eindelijk die grijns van je smoel om met mijn moeder te spreken.

Auschwitz herdenking op zondag 31 januari

Tijd voor een naamsverandering Shoah herdenking. Vorig jaar een hypocriet gebeuren. Op zondag altijd op zondag, op andere dagen werd er niet vermoord. Auschwitz werd bevrijd door de Russen. Maar inmiddels symbool voor de Shoah.

Ik ga iemand wel verdiend in het zonnetje zetten n.l Frank Diamand https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Frank_Diamand

Zorg hier eens voor. Iemand zijn staat van dienst. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Dutch_Jews
Hoe had ik gehoopt, dat deze onaantastbare crimineel hiermee zijn eigen graf zou graven, maar helaas. En laat je niets wijsmaken dat zgn kwetsbare vrouwtje guilty as HELl. Zonder ook maar 1 seconde te liegen bij familie van? In Nederland is maar 1 tak familie heet geen Croiset en treedt niet graag op de voorgrond.

De voorkant min of meer zeker…

Met mijn standpunten maak ik geen vrienden. Ik weigerde deelname aan de actie behoud van het Huis van Etty Hillesum vermoord en dat zijn er meer dan 6 miljoen, ja maar haar boek is in X aantal talen verschenen. Is het dan erger en die erkenning heeft ze postuum al binnen, Dat is mede mijn waardering voor Alfred Edelstein of het De Miranda betreft of iemand uit een volkswijk en over het geslijm over Anne Frank rond 4 mei, bijzonder “ondanks alles blijf ik geloven in de goedheid van de mens” nou ik niet. Maar ziek van verdriet haalde ik uit. “Ja, dat dacht ze echt toen ze aan typhus overleed en naar beneden lazerde en twee dagen ervoor haar zuster die naast haar lag.” Dan ben ik niet populair, wat er dan gebezigd wordt is geen ABN . Bestaat er beschaving in het kader van de Shoa? Ik had het nog over mijn vader fatsoen en SHOA.

Dan ga ik me nu ‘overgeven’ aan PIJN VERDRIET en EENZAAMHEID. Teveel van mezelf gevergd.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. Een imaginaire interview. Meer monoloog. “Waarom schrijft u?” Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl het juist heel nauw steekt. In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. Het odium van de querulant /arrogant. Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. Slechte hulp is geen hulp. Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? “Je bent de enige niet? “ Verdomd ‘t-is-nie-waar. Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: “we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. Meer dan een jaar geleden zei ik : het is ook pijn. Eveneens ik ben PIJN. Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd doodgeschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. Vreselijk als je iets zegt en de reacties: “o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para)medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. Maar kennis vergaren uiterst boeiend. Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. Een gruwelijk einde. Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. “Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” Mijn wens voor het einde consistent. De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 de Hardcover €75,95 zonder? Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik automatisch) overbodig.

Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Lieve Manja, je bent geestig. Je doet me aan  de Tucholsky titel denken Lerne Lachen ohne zu weinen. Je een mening is.. is mijn favoriet.

Ik word langzaam weer beter en ik weet dat ik bevoorrecht ben en blessings to count heb , het kost me de grootste moeite om me daartoe te zetten.

 

Er zijn momenten op de dag dat ik me wel OK voel maar het is niet meer dan een half uurtje in de ochtend vandaag bijvoorbeeld.

Liefs,

FD

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. De nacht werd verder een pijntopper. Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal sf. Ik verga van de pijn.

Overigens vind ik het volkomen onzin, dat jij “ blessings moet counten”

 

 

ED3BF8D1-415A-4461-B8C5-B21FA7B81BF8

 

301E7F56-8EEB-49CD-B6A2-AAB4D09BD315EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

MIJN HYPERTHYMESIA

MIJN HYPERTHYMESIA is niet in elk opzicht vergelijkbaar met wat u op het internet leest.
Daar wordt het omschreven als iemand, die zich ontzettend veel herinnert, maar puur gericht op zichzelf.
Menigeen met wie ik hier overhoop heb gelegen, zou zich daarover verkneukelen.
“Zie je wel egocentrisch.”
Was dat maar waar, tot in de puntjes alles wat ik ook gezien heb bij anderen.
Tot op de vierkante cm uittekenen van een huis waar ik in mijn kindertijd was.
Diverse mensen hier op Facebook die ik na decennia weer terugzie of een oude liefde, alles tot in de finesses. En denken een enorme rol in mijn leven te hebben gespeeld of NOG spelen.
Zo schrijf ik ook mijn boeken, laat ik me beperken tot Medical Errors.
Zeer zeker niet alleen wat mij is aangedaan, ook de verslaggeving van wat ik zag bij anderen. U, ook? Ongetwijfeld. Maar dit? Iemand, die een verlamd been had na een suïcide poging. Zie een alinea verder*

Maar hoe graag zou ik dit inzetten tegen diverse artsen tuchtcollege of zoals inmiddels
Het Europeeshof voor de Rechten van de Mens, misdaad tegen de menselijkheid.

*Met elektrische stimulans werd dat been weer geactiveerd. Daar was ik niet bij, maar ik heb haar zich een keer zien verkleden, de brandplekjes op dat been.
Ik neem aan overleden Hillie Zondervan.
De grandioze electro shocks beschadigt je geheugen, iemand mocht een weekend naar huis zelfstandig.
Ze komt bij haar ouders, die bleken al jaren geleden verhuisd.
Maar haar vader politie agent, ze ging naar het bureau en daar was hij.
Ik ben geen clairvoyant, wat ik niet heb meegemaakt gelezen, gehoord heb, dat weet ik vanzelfsprekend niet.
Mijn oudste zuster woonde weer in Amsterdam, ik bij mijn ouders in Leiden.
We hadden met ons viertjes een abonnement voor een serie in het Concertgebouw vaste plaatsen.
Op een keer wij waren eerder, kwam er een man naast mij zitten Engels sprekend.
Ik wilde meteen in discussie, mijn vader hield me tegen.
Mijn zus komt binnen en trekt verbaasd haar wenkbrauwen op.
Heel simpel de man met die losse kaart, kreeg een andere plek.
Het is letterlijk als ik zeg het meisje van Little Rock op mijn netvlies gebrand alsof ik erbij was.
Zo zijn er decennia tot in details.
Ik hoop, dat ik hiermee voor eens en altijd de misverstanden de wereld uit heb.
Michiel van Geest kan dit lijkt me bevestigen.
Nu ik hier 8 jaar in een kamer lig -mijn actie radius eerst wat groter – krijg ik minder mee.
Hoe vaak ik naar mijn hoofd heb gekregen, denk je dat je de enige bent, die het moeilijk heeft (gehad)?
Eerst repliceerde ik met: “als dat zou kunnen, hoe mooi zou de wereld zijn!”
Het wordt in toenemende mate pijnlijk.
Natuurlijk zijn er mensen die dingen van mij daarover hebben meegekregen.
In st Veluweland een vrouw, die steevast zei: “het fotografische geheugen”
Alfred Edelstein heb ik maar een paar keer ontmoet, hij opent mijn item in de 2e reportage met:
“Manja Croiset is een observator”
Het is en belastend en frustrerend iets zeker weten, maar de machthebbers winnen altijd.
Door mijn toenemende visus beperkingen en mijn gehoor zijn er vele misverstanden waardoor:
“ik heb gelijk” niet meer klopt. Dit een willekeurige uitlichting.


Hiermee sluit ik dit onderwerp af met verwijzing naar deze tekst. Voor alle duidelijkheid, ik ga geen spervuur van vragen beantwoorden. Natuurlijk ben ik een mens, die wel eens iets gezegd heeft bezijden de waarheid, met name over de decennia psychiatrie. Dat was indertijd een taboe, de stigmatisering is nog steeds actueel. Maar de documentaire over een deel van mijn leven is verleden tijd.

Mijn boeken zijn derhalve niet alleen autobiografisch, maar getuigenissen.

Manja Croiset een kopie van Facebook.

Doden, beroemde vreemde vogels Manja Croiset

De gestoorde mens.

Funeraire wandelingen, de danse macabre, zijn de families benaderd om toestemming en natuurlijk was ik een vervelend mens. Historisch Erfgoed. Ik denk aan Dorp aan de Rivier, begraaf je familie in de

Gruwelijk op vele wijzen. Ziekte en als Kunstenares. Mishandeling. Manja Croiset

Gruwelijk op vele wijzen. Ziekte en als Kunstenares. Mishandeling. Manja Croiset

https://manjacroiset.com/2020/11/19/gruwelijk-op-vele-wijzen-ziekte-en-als-kunstenares-mishandelingmanja-croiset/
— Lees op manjacroiset.com/2020/11/19/gruwelijk-op-vele-wijzen-ziekte-en-als-kunstenares-mishandelingmanja-croiset/

Er is niet naar deze wijsheid gehandeld. Manja Croiset

Xenofobie is iets anders dan angst voor Barbaren.

Manja Croiset het DOEMDENKERTJE genoemd door een recensente van Mijn Odyssee. Nee, heel duidelijke realist.

Vorig jaar de vele aanslagen wereldwijd, afgezegde vacanties. Negatief reisadvies. Iemand zei op Facebook tegen mij over Paty bliksemafleider van de Pandemie. Wilt u zo vriendelijke zijn het om te draaien?

Het is waar als je zo denkt kun je niet leven. Maar maakt het uit of het Christchurch, Sri Lanka Parijs of Arnhem is? En zal ik u iets vertellen, ik ben er niet bang voor wel voor alle onbe00 in de politiek en artsen. Waarin altijd geldt nooit generaliseren.

Pas op bevat schokkende beelden! Voor boven de 50 Manja Croiset

Pas op kan schokkende beelden bevatten.

Dit kan geen arts helpen.


https://www.telegraaf.nl/video/1389479495/krol-ontploft-om-stroopwafelgate-dat-heb-ik-niet-gedaan

Wat is er in godsnaam met me gebeurd in die tussen liggende jaren?

STROOPWAFELS!

The amazing stroopwafels, nog een product op de lijst van the dont’s.

Er zit chocola in mijn haar, heb ik tenminste geen boter op mijn hoofd.

Heel sterk uitgebreid en in een ander jasje. Manja Croiset

1DD1BFA7-8D78-4C20-875A-DB3DA478B42A

Gebouw Europeeshof op de voorkant van de Brave meisjes…