Doodtreiteren is legaal. Manja Croiset

Ruim twee weken verberg ik het nu voor mijn naasten en in trek het niet meer. Dreigement, niet gevaarlijk, Slechts een waarschuwing, dat is gebleken

Chaos om het leven om mijn leven. De zinloosheid. Manja Croiset e.v.a.

Waanzin absoluut, maar dat vind ik van alles.
Hiermee, bewijs ik dat ik niet integer ben, integendeel. Die mooie zin van Dietske Geerlings. “ Als je in tranen wordt geboren” ik ben dat Broddel lapje gebleven.
Dat Brein, met een bewustzwijn dat ik niet onder controle heb.

Uitleg. De waanzin staven van de zinloosheid. https://www.hln.be/video/uitgelegd-waarom-neemt-president-vs-altijd-zwarte-tas-mee~p194108

Geschonden Vertrouwen. Niemand kent me, je weet dat ik lijd en ontkent compassie.

De nog veel grotere chaos. Ik onderwees de meester over Traumata ten gevolge van de Shoa.
Mijn alleroudste tekst nog 17, geen wij zijn 17 Johan v.d. Keuken

Een verzonnen tekst en niet mijn eerste. Mijn boekje op mijn 9e. Opeens denk ik aan Tribes i.p.v. straffen met liefde omringen. Op zoek naar een link, is alles ingehaald.

En zinloos is het.
Niet Afrikaans.

Auschwitz herdenking op zondag 31 januari

Tijd voor een naamsverandering Shoah herdenking. Vorig jaar een hypocriet gebeuren. Op zondag altijd op zondag, op andere dagen werd er niet vermoord. Auschwitz werd bevrijd door de Russen. Maar inmiddels symbool voor de Shoah.

Ik ga iemand wel verdiend in het zonnetje zetten n.l Frank Diamand https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Frank_Diamand

Zorg hier eens voor. Iemand zijn staat van dienst. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Dutch_Jews
Hoe had ik gehoopt, dat deze onaantastbare crimineel hiermee zijn eigen graf zou graven, maar helaas. En laat je niets wijsmaken dat zgn kwetsbare vrouwtje guilty as HELl. Zonder ook maar 1 seconde te liegen bij familie van? In Nederland is maar 1 tak familie heet geen Croiset en treedt niet graag op de voorgrond.

De voorkant min of meer zeker…

Met mijn standpunten maak ik geen vrienden. Ik weigerde deelname aan de actie behoud van het Huis van Etty Hillesum vermoord en dat zijn er meer dan 6 miljoen, ja maar haar boek is in X aantal talen verschenen. Is het dan erger en die erkenning heeft ze postuum al binnen, Dat is mede mijn waardering voor Alfred Edelstein of het De Miranda betreft of iemand uit een volkswijk en over het geslijm over Anne Frank rond 4 mei, bijzonder “ondanks alles blijf ik geloven in de goedheid van de mens” nou ik niet. Maar ziek van verdriet haalde ik uit. “Ja, dat dacht ze echt toen ze aan typhus overleed en naar beneden lazerde en twee dagen ervoor haar zuster die naast haar lag.” Dan ben ik niet populair, wat er dan gebezigd wordt is geen ABN . Bestaat er beschaving in het kader van de Shoa? Ik had het nog over mijn vader fatsoen en SHOA.

Dan ga ik me nu ‘overgeven’ aan PIJN VERDRIET en EENZAAMHEID. Teveel van mezelf gevergd.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. Een imaginaire interview. Meer monoloog. “Waarom schrijft u?” Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl het juist heel nauw steekt. In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. Het odium van de querulant /arrogant. Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. Slechte hulp is geen hulp. Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten. Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? “Je bent de enige niet? “ Verdomd ‘t-is-nie-waar. Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: “we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. Meer dan een jaar geleden zei ik : het is ook pijn. Eveneens ik ben PIJN. Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd doodgeschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. Vreselijk als je iets zegt en de reacties: “o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para)medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. Maar kennis vergaren uiterst boeiend. Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. Een gruwelijk einde. Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. “Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” Mijn wens voor het einde consistent. De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 de Hardcover €75,95 zonder? Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik automatisch) overbodig.

Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Lieve Manja, je bent geestig. Je doet me aan  de Tucholsky titel denken Lerne Lachen ohne zu weinen. Je een mening is.. is mijn favoriet.

Ik word langzaam weer beter en ik weet dat ik bevoorrecht ben en blessings to count heb , het kost me de grootste moeite om me daartoe te zetten.

 

Er zijn momenten op de dag dat ik me wel OK voel maar het is niet meer dan een half uurtje in de ochtend vandaag bijvoorbeeld.

Liefs,

FD

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. De nacht werd verder een pijntopper. Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal sf. Ik verga van de pijn.

Overigens vind ik het volkomen onzin, dat jij “ blessings moet counten”

 

 

ED3BF8D1-415A-4461-B8C5-B21FA7B81BF8

 

301E7F56-8EEB-49CD-B6A2-AAB4D09BD315EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

Agressie Religie Onbeschaafd. Manja Croiset

Zonder introductie. Wat volgt?
Hoe krijg je dan een beeldvorming , door vragen te stellen.
Niet geïnteresseerd, dat is duidelijk en geen beschaving, al denkt zij anders om. Maar er zijn ergere dingen. Er was hier wel weer nood aan de man , maar ik ben er nog en dan. Hoe bedreigend het is, alleen zij niet erg, maar weten niemand te bereiken veroorzaakt al een ongelijk. Die Pien Boellaert uit Aerdenhout heeft niet door, dat zij ook geweld vertegenwoordigt.

https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210106_93310343?utm_source=facebook&fbclid=IwAR3b1-zlEbuEydIk5r-W8ICRVHJ7iY9DLENLcdAoDVWScS5zbNMmhpkmwSY

Darya is een vluchteling uit Iran en vecht. Ze zit nu wel in het parlement, maar het tij niet te keren.

Een symbolische wens om te koesteren ik was al geslacht. Hoed je voor..

Zo lief zo open EREMOORD wat een woord. Te laat al dood, maar om in je armen te nemen te koesteren . Mijn hart brak. Soms woest, dit keer verdriet en verwond. Het verschil tussen Xenofobie en echte barbaren,

Zeker geëmancipeerd, geen feministe. Toch bekend al merk ik het dan weinig. Ik ben benaderd voor een groep vrouwen. Die hun kennis en ervaring in zetten . Wie weet wel nodig. Dit was weer een dag uit de dood van verdomde Lowietje. Nu wel iets gegeten. Gisteren mijn trouwe goed bedoelende hulp, die de situatie wel door heeft en me dan wil troosten. Maar ik kan niet van haar hebben. Ze had gehoord hoe ik van de week gehoord dat ik flessen niet open kreeg , deksels van potten, maar ik heb nog dagen eten. Wat wordt dat? Weggooien, mijn hart nog van slage van de vele vormen pijn. Mijn hart bonkt al weer,

Gatver, ik was absoluut buiten bewustzijn wanneer zou ik gevonden worden? Niet van belang, waarom kom ik bij en hoe eenzaam is het? Ik aan die bitch uit Glascow.

In plaats van je vast te houden… Manja Croiset

Nieuwe oude ellende , een hoeveelheid niet neurologische klachten van een pil sinds 2008. Dat vogel je zelf uit en hij dacht het al zo lang, maar mond open doen. Ho, maar. Huisarts noch hij durven stoppen aan. Eerst vechten met de bijwerkingen en dan zgn iets van werking en dan nu onthoudingsverschijnselen.

Waar stoppen geen optie is, zit ik met een berg klachten die niet nodig waren geweest.

ZEER SCHOKKEND, gebruikte niemand zijn hersenen en ik die nooit wil en niet meewerk… Goed bedoeld… Regeren is voor uitzien. Narrow minded robotten.

In plaats van je vast te houden…

https://m.youtube.com/watch?fbclid=IwAR2MWdL7pP55cb4Nuswy99_2D5rUD2GbSfhIKdgY1v23aG3xToEesJ2hclo&v=oO8aUDQiUkk&feature=youtu.be

Mijn leven onzichtbare tralies Manja Croiset Dietske Geerlings.

Verrast en ontroerd, tref ik zojuist deze recensie in mijn mailbox.

https://www.dietskegeerlings.nl/manja-croiset-mijn-leven-achter-onzichtbare-tralies?fbclid=IwAR1ytYcFnkkKE13UOUJBDu5qf9phFTcyQLGVd7tJ9iITFyZIm1vfhvmTwfs

Een paar kanttekeningen over onbekende namen. Mevrouw Geerlings een generatie jonger en geen Amsterdammer. Vele namen zijn van bekende Nederlanders, het milieu waar ik opgroeide. Vriendinnetjes zowel op de lagere als middelbare school. Bart Berman refereerde eerder aan mijn specifiek stijl van Lyrisch Proza. Prozee is niet voor niets ontstaan.

Resteert een woord van dank aan Dietske Geerlings.

https://www.ako.nl/mijn-leven-achter-onzichtbare-tralies-9789402169874.html

Vondelpark
Voor de deur met mijn oudste zus.
Eerste klas lagere school.
Ballet meisje.
Vierde klas nog 9 jaar in juli jarig en ik maakte mijn 1e boekje op een oude type machine en eigen tekeningetjes. Vele jaren later zou ik het uitgeven met de oorspronkelijke blaadjes gescand en een tweede sprookje, dat zich in Artis afspeelt.

https://www.ako.nl/wendy-wil-krokodillentranen-drogen-9789402154115.html

Schnitt uit een klassenfoto 6e klas lagere school.
Tekst uit het boek. Mijn leven achter onzichtbare tralies.

Woon en leefomgeving.
Dansen voor de Unicef
Schnitt uit een foto, 1e klas Barlaeusgymnasium.
Zo open ik het boek, dat hierop volgt.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Amsterdammers

https://en.m.wikipedia.org/wiki/List_of_Dutch_Jews

De foto erboven in mijn jeugd en deze in het heden.

Parool, schrijvers en drukkers Verzetsmuseum Manja Croiset

Alsof ik door de duvel wordt achterna gezeten of morgen dood ben ( dat zou mooi zijn) Werken eten op mijn buik tv aan. Ondertekening e-mailadres aangepast. Ook mijn vader staat op die lijst, bekende Amsterdammers. De stakker was ook ‘maar’ familie van , ik heb hem op de kaart gezet en dat is steeds verder uitgebreid. Hoe de willekeur van Wikipedia is, hebben we ondervonden. Opeens stond om de foto van mijn vader een kader met erin Parool groep , klets. Ja, hij heeft de eerste nrs. gedrukt maar is daarbij NIET gearresteerd dan lag ik hier niet, die werden meteen tegen de muur gezet.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Odo_Croiset?fbclid=IwAR3LFds7-tcoyYiC2rd184X2Ft2IZoZGhrPfB1upTrRD5MAjtZJi4w33nFc

Druk je op Parool groep , kom je bij het Parool terecht vol redacteuren. Dit een serieus statement een pen steek je in je zak, een pers niet op je rug. Er hebben meer drukkers het leven gelaten dan schrijvers. Ik heb hem daarbij gezet in en hij staat er nog steeds, net gecontroleerd. En vind dit, mijn vaders dossier heeft hij er zelf ver boven de 85 heengebracht. (Lig nog steeds in de clinch met Madelon de Keizer gepromoveerd op het Parool in bezettingstijd. *Bij het N.I.O.D., mijn vader komt er in voor, wat had Mme moeten doen hem als bron moeten raadplegen, uitnodigen op de promotie en een exemplaar overhandigen. Tot op de dag van vandaag zet ik haar onder druk. Haal dat summa er maar af. Ik kon er een kopen. De groeten, uiteindelijk had het NIOD er toch nog een, aanspreken op het gebeuren kon niet voor hun tijd. Onzin je bent altijd verantwoordelijk. Net als Rutte nu -met die eeuwige grijns – verantwoordelijk is voor al decennia dubbel betalen voor de paleizen. Volkomen onschuldig. Nee, het KH hierin niet en merkt dat inderdaad niet. Ministeriële verantwoordelijkheid ) * natuurlijk in mijn geschiedschrijving. Voor mezelf is het niet gelukt.Ik kan het nummer niet zien. Dan zette ik hem zo op zijn pagina bij. Geldt niet voor mijn Neef, maar voor de rest van de Nederlandse familie heb ik meer gedaan dan zij voor mij. https://www.4en5meiamsterdam.nl/nl/page/15792/de-eerste-edities-van-het-illegale-parool?fbclid=IwAR2lTI6scOSnX_9GVoGL0PpzbqCxKX1oVVZn2mB5JscCM1XROEnUESdf_kY
Ik ga die foto draaien en kijken of ik het zien kan.

Spiegelschrift is voor mij geen probleem, maar gedraaid en ingezoomd kan in het nog niet zien. Misschien net binnen de machine, ik denk deze later.

Mijn zuster is hier op locatie geïnterviewd. Voorkant van het kantoor en ingang voor klanten. Zetterij, binderij , drukkerij aan de achterkant onder het spoor.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Madelon_de_Keizer

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Het_Parool?fbclid=IwAR0HuQDwNhsVbKlZLRwb3ROFfaN-xnCHDH-seSCYLGZDOLgTS-r4OmB-EwI

Ga die foto niet plaatsen, teveel eer.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Amsterdammers

De nalatenschap van mijn vader.
Maar die foto staat er toch op een site waar hij niet thuis hoort. Mevrouw heeft wel geprobeerd me te intimideren. Maar dan ben je met mij nog niet klaar. Ik stort eerst in , raap me weer bij elkaar en ga door altijd weer. Zoals Hanneke Tinor Centi terecht schreef tot aan mijn laatste snik. Die principes verloochen ik niet, type ik inmiddels huilend van pijn en vermoeidheid. Ik ‘ont’volg het Verzetsmuseum dan mijd ik die confrontatie. Tegen geld en macht, leg ik het loodje. Toch staat het hier.
Nu is Jules Schelvis ook geen verzetsman, maar hij mag OVERAL staan. Toen hij 4 april 2016 overleed, viel dodenherdenking bij mij vanzelf op die dag. Te triest voor woorden met ‘die dame’ ernaast.
Machine zetterij.

Mijn vader 1955 Bretagne. In de vacanties liet hij zijn baard staan. Nog niet aan het werk maar een afspraak met Wessel Eikelenboom, die hem niet herkende.

Je bent samen in 2 KZ’s geweest, de grootste ontluisteringen en verschrikkingen doorstaan. En je wordt niet herkend door een baard.

Deze stukken uit een museum… , omdat een directrice kwaad woord over een terechte klacht van mij. Judith Herzberg – een van mijn favoriete dichters- heeft zich teruggetrokken uit het bestuur. Niet eens met het beleid. Bedankt mevrouw Herzberg! 🌹🏆 een prijs van mij, stelt niets voor. Ik heb gevochten voor de prijs van Nederlandse letteren uit andere handen dan van WA. Hella Haasse uit handen van zijn grootmoeder, maar mevrouw Haasse collaboreerde wel. Ik ga nog proberen bij Mary Dresselhuys toe te voegen, getekend voor de Kulturkammer.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Judith_Herzberg

Activist en meer dan medisch.

Zo komt hij beter tot zijn recht. Wie is die vrouw in de spiegel? Bloemlezing of Rouwkrans. Tussen Proust en Anna Enquist. Mijn liefje wat wil je nog meer.

https://www.dietskegeerlings.nl/

https://www.libris.nl/boek/?authortitle=manja-croiset%2Fwie-is-die-vrouw-in-de-spiegel-9789089544766