Volslagen Onacceptabel. Manja Croiset

Volslagen onacceptabel.
Du moment dat het mij bekend was, heette hij voor mij Swaanswijk.
Ik vind zelf ook dat een kunstenaar niet perse sympathiek moet zijn en niet elk sympathiek mens per definitie een goed kunstenaar is.
Het is vaak moeilijk te bevatten, dat iemand die mooie dingen maakt niet deugt.
Het is echter een gegeven .Maar er zijn grenzen en die grens is hij heel ver overgegaan.
Jeugdzonde?
Er waren er jonger, die wel de juiste keus maakten.

Hij was bang? Wie zou dat niet zijn?
Alle mensen in het verzet waren bang of het moeten branieschoppers geweest zijn.
En verzet is een keuze alle slachtoffers van geweld hadden die niet.
(geldt niet alleen voor verzetsmensen maar voor alle baanbrekers, die soms doorschieten. Niet altijd overbodig om het doel te bereiken.)
Een reden te meer om daders aan te spreken op hun daden.
Er zijn slachtoffers juist omdat ze er mee opgegroeid zijn, die de fouten van hun ouders herhalen.
Als je van slachtoffer dader wordt, ben je slachtoffer af met behoud van recht op hulp.
Waaraan nog facet een dader die kinderen krijgt, neemt daarmee – misschien onbewust- een verantwoordelijkheid en dien je je des te meer bewust te zijn van. Bang zijn lijkt me een gezonde emotie.
Laf kan me begrijpelijk zijn, maar is niet te tolereren. Je kunt alleen maar dapper zijn als je bang bent. Bovendien vind ik dat je ieder mens mag aanspreken op zijn fouten.
Ziek zijn/ angst is geen vrijbrief.
Laat zijn werk voor hem spreken?
Voor mij niet meer geloofwaardig.

Hij is overleden en niet meer op aan te spreken.
Dat is dan jammer kans verspeeld. Voor mij is het bij muziek nog moeilijker invoelbaar iemand die schitterende/ ontroerende maak, het is heel raar dat het dan toch niet klopt.
Ben ik zelf onfeilbaar? Verre van dat.
Mijn hele leven heb ik te kampen gehad met angsten, dat neemt niet weg, dat ik altijd ben aangesproken en afgerekend op mijn vele fouten.
Veel fouten maken, is menselijk.
Als je die erkent, heb je een blijvend stigma en de goede dingen worden niet geloofd. Is dit een consistente verhandeling?
Niet helemaal, er zitten contradicties is en ik ben me bewust dat ik niet over het voetlicht breng wat ik bedoel.
Is het een verdienste als je ouders fantastische dingen hebben gedaan? Nee.
Met daarin twee facetten.
1. Je krijgt goede normen en waarden mee
2. Je moet opboksen tegen en nog harder vechten voor een eigen gezicht.
Dat is omgekeerd evenredig ook het geval.

Ieder kind heeft het recht om van zijn / haar ouders te houden, maar niet om die daden te vergoelijken. Die kinderen moeten zich zonder basis à titre personnel waar maken. Er is natuurlijk niets mis mee, als je zelf iets niet onder woorden kan brengen anderen te citeren wel met bronvermelding en we hebben allen onze kennis moeten vergaren. Soms schools soms ervaring.
Heb ik op een gegeven moment een betere redactie dan kom ik er op terug.

Maar angst aan voeren ter zijner verdediging, veeg ik op voorhand van tafel en is emotionele chantage.

We leven nog altijd op het randje van een democratie, er zijn hierop meer visies.


https://www.parool.nl/cs-b3ca2b55

Manja Croiset

De link via Emile Schrijver.