Politiewerk. Maar zooo moe. Manja Croiset

Straks komt er hulp het is me teveel. Zelfmoord is een belachelijk woord. Hoe kun je jezelf vermoorden? Dat doen anderen. Je rondt het zelf af. En waar gaat het over? Een uitgeklede Wikipedia en een foto, die passé is, niets erotisch aan, verleden tijd. Zet dit naast elkaar. Ik is een Ander, bundel van Frank Diamand en die zin schreef ik inderdaad aan benoemde H.

Dit was en onderstaande is nu. Ik ben de strijd zo moe.

Dit de bedreiging de eerste via Facebook, het andere over de post. Zoals gezegd te moe. Hulp gisteren dat zegt niets over jou. Goed dat ik bij je ben. Maar zooo moe. Of ik me nooit heb afgevraagd WAAROM? Tot in het oneindige.

Aller langer geleden.
De post lookalike. Hij zou te achterhalen zijn. Online gemaakt.
Doe mijn ogen dicht, de wijkagent is bijzonder aardig, maar ik kan niet meer. Toch ingesproken. Gek van uitputting. Uitgestreden. Heks? Dan wel met overgewicht. Ooit een leuk heksenverbond. Dat was liefde. Ik kan niet meer. De bouwwerkzaamheden zijn hervat. De geluidsterreur boort in mijn verwoeste zenuwstelsel. Ik krimp in elkaar van PIJN. Coquetterie waarmee? Zou het de verknipte geest van de ex van mijn oudste neef zijn, die hier in huis heeft gewoond. Daar is hij goed mee weggekomen. Weg, totaal. Nooit meer gezien sinds de dood van mijn MOEder… ja de dood. Heel graag.

Naschrift. Opeens word ik gek in mijn kop. Paniek in mijn lijf.