Waar is de charme van de 21 e eeuw? Manja Croiset

Waar is de charme van de 21 e eeuw?

Zojuist lukte het me 2 minuten naar het N.O.S journaal te kijken, een 2e lock down lijkt me dichtbij.
In sommige landen is het al zover. M.i. ongezond voor iedereen.

Ik zag in dat nieuws een oude dame in een ROOD broekpak.

Een groot huis als een bibliotheek, boeken die ze ook lezen kan, bovendien luisterde ze veel naar muziek. Maar zei ze: “nog weer maanden in afzondering, dat trek ik niet en niet egocentrisch, ook geen basis voor een leven voor jongeren.”
Ondanks dat ik nooit heb kunnen leven en ook met wat politiek wereldwijd gebeurde opgegroeid ben. Denk ik nu toch serieus, de goede oude tijd. Althans i.v.h. tot nu.
Vergelijken wat mijns inziens niet goed is, elke periode zijn eigen charme, ik kan hem echter niet meer ontdekken. Misschien inherent aan mijn privé situatie. Wat is er mis met statisch? Iets anders statische electriciteit.
Waarom al die innovatie? Als je statisch vervangt door consolidatie dat klinkt heel anders. Om dichtbij te blijven. Dit weblog verandert, Facebook verandert. Mijn tv gaat van analoog naar digitaal.
Ik kijk nog zelden, maar alles moet opnieuw geprogrammeerd.

Ik kan het niet zien noch horen als het door een ander wordt uitgelegd.
Heb ik desalniettemin begrepen, ik heb zoveel zelf uitgevogeld, dan nog ben ik nergens.
Oog hand /coördinatie abominabel en eens een zilvervisje slank en snel.
Nu trager dan een slak en een lompe…
Stel de wereldbevolking statisch gebleven, zoals in mijn jeugd niet doelend op ras of religie, puur de grootte van de populatie. Hoeveel problemen minder?

Natuurlijk waren er ook toen oorlogen. Korea, Vietnam , de Molukken. De discriminatie in the US. Etc. Europa Hongarije, Berlijn op slot. Als ik doorga, geen kindertijd meer. Je hoort niet anders met deze Sars SAMEN kunnen wij… Ik merk totaal niets van samen en zorg voor elkaar. Samen was er absoluut ondanks de ‘conflicten’ ook toen bij de religies. In het naoorlogse voor mij Amsterdam. Samen werd Nederland weer opgebouwd en de goede buur wàs beter dan de verre vriend. Althans voor acuut. Deze man wil ik echt NIET uitsluiten. De GOEDE VRIEND en een uitstekend arts.

Boven Wim Vasbinder in de oorlog, de onderste terminaal ziek, kort voor zijn dood.

Ik kan alleen de hoop uitspreken, dat anderen het hartgrondig met me oneens zijn.
Natuurlijk was het geen Rozengeur en Maneschijn,
maar dat kunt u destilleren uit deze mini column.
“Nostalgie is ook niet meer wat het was.” Simone Signoret Boek

https://www.bibliotheek.nl/catalogus/titel.833590723.html/nostalgie-is-ook-niet-meer-wat-het-was/

https://www.bibliotheek.nl/catalogus/titel.831465956.html/la-vie-devant-soi/
En als actrice in La vie devant Soi. Emile Ajar pseudoniem van Roman Gary

https://nl.wikipedia.org/wiki/La_Vie_devant_soi en filmfragment https://www.youtube.com/watch?v=S4MmeUHQQvA https://www.google.com/search?q=la+vie+devant+soi&tbm=isch&sxsrf=ALeKk038TpKc7Ku25jWi8fXxvQA6up2zYA:1601151709814&source=lnms&sa=X&ved=0ahUKEwiyg5T30ofsAhVKNOwKHe6PChEQ_AUICygB&biw=1280&bih=610&dpr=1.5#imgrc=mc3_V6KZEo7XjM

Om te besluiten met de woorden van mijn grootvader alleen uit overlevering. Deze woorden heb ik ook toegevoegd bij de namenwand, vanzelfsprekend zonder mijn lay-out

Mozes Kool met zijn zoon Joop/José vernoemd naar een tante Joséphine
die overleed in de Pandemie uit 1918
Mozes Kool

Tot slot een min of meer positieve noot, een paar contacten met kunstenaars, die hun hoofd boven het maaiveld steken en mij als dusdanig (h)erkennen.
Een enkele schrijver een springt er uit, zo duidelijk dat ik haar naam niet hoef te noemen.
Bovendien aan geen van allen toestemming gevraagd.

In medialand besta ik nauwelijks, ondanks de Wikipedia hieronder waarin vele wegen via links naar onbekende werelden leiden. Om over de Medische wereld maar te zwijgen als het met lukt via mijn boeken de aandacht op de wantoestanden daar te vestigen.

Of men niet durft of de roemruchte familie, geen idee.

Maar lukken doet het niet.
Hoe is het mogelijk dat een arts wegkomt met zaken die op gespannen voet met de waarheid staan en bovendien ‘gewoon’ dienst weigert. En PLURALIS.
Onlangs een gesprek met een kunstenares-, geldt voor podiumkunsten, niet Voor Einzelgängers- introspectie onder artiesten groter dan in de medische wereld. Krijg je mee in je opleiding . Waardoor zijn de euthanasie procedures vastgelopen, behalve dat ik om de eerste twee op fysieke basis niet gevraagd had. Ik was me de tweede keer veel meer bewust van het voorstel en wilde het ook. Echter de artsen wisten toen zelf niet van de verplichting een psychiater. Groen licht en dan een addendum.
In 2018 wist ik, maar de huisarts niet een weekend lang bezig geweest haar te overtuigen en wie is de dupe van die onwetendheid? Ik en dat niet alleen ook nog de schuld. Knap hoor. Zo klinkt het licht badinerend, maar het is een grof schandaal en dan nu genadebrood vreten…
Frappez toujours, maar een illusie.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset