Een vreselijk pijn crisis. Manja Croiset

Een zo vreselijk pijn crisis, niet verlamd maar zo gefixeerd dat ik me totaal niet bewegen kon, met allerlei droomachtige sensaties.

Toen het ergste althans het gefixeerde wegebde ben ik gedachteloos met iemand gaan chatten. Niet helemaal bewust familie ontzien.

Wetend dat ik het ergste gehad had en tegelijkertijd niet, want wat staat me verder te wachten.

Dieptriest en beschamend dat ik aan de ander voorbij ging. Het was zo heftig dat de persoon in kwestie zelf een hulplijn nodig had.

Schande artsen.

Al typend loopt het weer uit de hand…

Als je PIJN geworden bent en al heel lang en mensen meesleept in je ondergang, is de schuld van artsen heel groot, steeds doorgeschoven naar een ander. O, wat een ernstige geschiedenis en dan gaan de volgende mist in. Niet artsen blijven met de brokken zitten , hoe meer het er worden des te duidelijker toch, dat ik de querulant bent, waaraan loftrompetten zijn voorafgegaan.


Ik type als een robot, probeerde iemand te bellen, moet ook raar geklonken hebben. Sciencefiction, horror.

Als de hel een nooduitgang had zou het de hel niet zijn.

Manja Croiset

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.