Doodmartelen Manja Croiset

Geen ABN SCHOFT is te mild en dan die muziek, ja ZIEK!
Dat word ik hier letterlijk van. đŸ€ąđŸ€źnooit gebruik ik deze emoji.
Nu voor het eerst.
Het woord ik waarin ik nooit geslaagd ben mijn moeder af te leren.
Tofelemone.

Ik denk schop hem keihard in zijn kruis.
Iemands identiteit afnemen.
Hier word ik niet verdrietig van maar woest witheet, in elkaar trimmen.
Oplappen, mooi werkje voor het Rode Kruis ( ik was niet geblokkeerd, nu vast wel, back up Weblog) en dan opnieuw voor rot slaan, morgen de helft van mijn connecties kwijt. Wees gegroet.
Gelukkig komt bij mij het eten nu rechtstreeks en niet meer onder de vlag van het RK.
Nou, de vrouw begrijpt dat wel als ze MIJN ODYSSEE uitheeft, dat boek heb ik haar gegeven.
Hoogmoed.
Kort geleden toen ik me negatief uitliet over de missie, nee goede dingen gedaan,
totaal iets anders dan kolonisatie.
Forget it en dit heet liefde.
Dat zeiden kolonisten niet, dat was hebzucht en machtswellust.
Dit exact zo.
Walgelijk.
Straalmisselijk, zeker ook sexueel misbruik.
Godsdienst is vernederend.

Ga NU je gang Sylvana!

Waar houdt godsdienst op en wordt het waanzin? Is er een verschil?

Hoe zit dat met dat Suum Cuique?

Wees gerust onnozel, maar blijf met je poten van een ander af.

Ik ben er helemaal ziek van. Zalig zijn de de eenvoudigen van Geest, zij zullen het koninkrijk Gods beërven. Helaas dat ben ik niet en bovendien ben ik Republikein.

Manja Croiset een fundamentalistsische ongelovig.