Praagse Lente 1968 Manja Croiset

Er is meer dan Covid 19. Als de dag van gisteren.

Leed vergelijken? 42 jaar geleden nu.
Hongarije nog langer 1956 ik was 10.

Hoe moedig ben je, als je jezelf in brand steekt,
hoe groot de onderdrukking?
In de zomer van … was ik met vacantie naar Denemarken,
een uitvoering door een jeugdorkest uit Praag.
Meisjes en jongens in een witte blouse / overhemd.
Meisjes zwart rokje, jongens zwarte broek.
Dat kan chique zijn maar het was grauw,
meisjes ook geen vleugje make up.
Ik wilde naar ze toe een hart onder de riem steken,
schreeuwen “ontsnap”

Mijn ouders hielden me tegen met de woorden:

” misschien breng je ze in moeilijkheden”

Dit keer weet ik nu eens niet wat er gespeeld werd, maar dat beeld die grauwheid…
Ik zal dat nooit vergeten.

Alexander Dubcek als straatveger..

En dat alles staat in…

OVER DE SHOAH DIE NOOIT VOORBIJ GAAT.

Een flits van irritatie, wat zijn de buitenlanders in Nederland toch zielig.
Vanuit een comfortabele positie ventilerend. Politiek schrijver of anderen.

Wel houd ik mijn hart vast voor de Chinezen worden die gelyncht?

Als deze golf wat gedempt is, is jullie weer jodenvolk.

Manja Croiset

40 jaar geleden was de lente in de wereld toch vooral een Praagse lente.
Plotseling mocht iedereen in Tsjecho-Slowakije zeggen wat men wilde. De nieuwe communistische leider Alexander Dubček vond alles goed. Een adembenemend experiment van een socialisme met een menselijk gezicht.
Eigenlijk wilde ik helemaal niet schreeuwen, maar in mijn armen nemen en mee smokkelen…

3 Reacties op “Praagse Lente 1968 Manja Croiset

  1. Na de Praagse Lente die in januari 1968 begon brak in mei de in Parijs de Parijse studentenrevolte uit die in veel Europese landen weerklank vond. Ook op Nederlandse universiteiten vonden protestvergaderingen plaats waardoor studenten en ook het personeel meer inspraak kregen in zogenoemde universiteitsraden.
    Veel op de voorgrond tredende studenten kregen later vooraanstaande posities in kapitalistische ondemocratische multinationals. De invloed van studenten op universiteiten werd op sluipende wijze om zeep geholpen.

    Like

  2. Dank je. Bij het nalezen vond ik het zelf ook nogal merkwaardig. Misschien wou ik iets kwijt wat me al jaren dwars zit. Het lot van revoluties. Ze mislukken bijna altijd.
    Al is het vijftig jaar geleden ik herinnner mij nog het lot van de Tsjechen en Dubcek als de dag van gisteren. Ik was met mijn vrouw in 1984 in Tsjechië. De straten grauw, de Karlsbrug grauw, de mensen grauw en arm. Het paradoxale was dat we voor een Mark een mooie opera konden bijwonen, wat de ellende van de mensen misschien een beetje kon verlichten, want de zaal zat vol.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.