Gelukkig wonen we in Nederland. Manja Croiset

88AFAAE8-2B2C-44B6-BB67-BA6DF543AEB3

584C85E9-D70A-4FBF-9C49-76C8BD778F19

Medical Errors. Toevoegingen.
Gelukkig wonen we in Nederland en daar hebben we het goed. Getriggerd door het heden, ik voel me zo ontzettend ziek, kom ik in het verleden en denk aan het Sinai Centrum, een vrouw kon niet op haar benen staan. ( Patroon) ik sjouwde haar van de arbeidstherapie naar de afdeling dan kwam je langs de mannenzaal, het regime daar warmer. Iemand schoot te hulp en hielp haar in een rolstoel, op de vrouwenkant gearriveerd, trapten ze glashard die rolstoel onder haar vandaan. In die periode als ik menstrueerde en ik ging hier met mijn ouders de stad in, voelde ik me als verstijfd. Kon nauwelijks lopen en vocht ik me vooruit. Voor het eerst dat ik dit vertel, onder de 40 nu 73. Ik was er ook totaal niet meer mee bezig. Er was een aardige verpleegkundige, ze conformeerde zich deels wel. Deze baan een opstapje naar een vervolgopleiding. Getrouwd met de psychomotorisch therapeut, hij zou hoge ogen gooien in de sportwereld, de Olympische spelen. Jaren later belde ik haar op, ze dacht dat ik belde voor hulp bij zelfdoding, dat was niet het geval. Ik ben wel benieuwd, hoe ze aankijkt tegen wat daar gebeurde. Ik denk niet dat ze vond, dat ook zij heeft bijgedragen aan traumatisering. Daarna naar E. de R.K. Mijn ouders weer in Israël en logeerde ik bij twee oud Veluwelanders, de ene woonde in Ede en samen met haar boodschappen doend, hetzelfde gevoel en ook zij merkte het niet. Hoe had ze het moeten weten? Ik kocht er onder andere een blauwe Picasso poster. En het bleef zo, ik deed het nooit goed. Ik belde een andere oud ‘lotgenoot’, die zei het letterlijk. Na haar opname, heeft ze alleen maar een fles bleekwater leeg gedronken. Een compleet verbrande slokdarm. Had ze wel voldoende haar best gedaan? Ik voel me zo ziek. Hal, gelukkig kom jij morgen en dan? Net onhandig ingesproken. Ga/ging jij wel eens naar Zorgvlied? Ik realiseerde me wat ik zo bijzonder had gevonden aan mijn monument hier in Kamp Amersfoort aan het Westerborkpad (niet dat ik daar nog heen zou kunnen). Een plek voor mijn beide ouders. De tekst voor mijn moeder, de plek van mijn vader. Nu is dat Kamp en de leiding ontzettend, je krijgt naar ik begrijp nauwelijks nog kans vrij rond te lopen. Ik heb daar ooit met de directeur staan praten op de plaats waar het monument zou komen, hij zou me vertellen over Sneevliet. Deze hier heeft hem stevig gecorrigeerd. Waarom ik mijn vader daar nooit over gehoord heb? Plaatsvervangend: ‘Why on earth is the path through the Memorial Centre named after a member from the Red Cross and not after a victim’ ik ben trots op die speech. Nogmaals ik zou daar nu niets meer aan/mee hebben, het was de gedenkplaats voor mijn ouders. Niemand had er wat mee behalve Raviv. Ik lig te rillen onthoudingsverschijnselen of een infectie? Ik ga me toch aan je vastklampen. Ik denk eigenlijk niet dat je dit allemaal nog leest. Telkens ben ik in Amsterdam, nu net bij je insprekend toetste ik automatisch Haaije Beima’s nummer. Er viel geen gesprek met hem te voeren, maar dat gaf ook niet, ik had toch niets te zeggen. Later wel, maar ook toen kon hij het net zomin. Wel zijn gejammer over zijn Joodse vrindjes, geïrriteerd. “O, ik dacht dat ben jij wel kon” minder goor dan … niet vergelijkbaar, uiteindelijk was het, al was het niet onder druk, niet juist.

Wat was ik toch van ver gekomen en nu….

Voel me zo ziek. Als ik niet helemaal wakker ben, lopen verschillende levensfases door elkaar heen, zowel in Amsterdam als hier, sliepen mijn ouders qua situering links voor. Ik schrok me kapot toen ik dit huis kocht, de weg hier achter. Bij mijn ouders grensden aan de achterkant de tuinen aan elkaar. Er hangen nu twee blauwe Picasso’s beneden. De mensen weten het allemaal zo goed. De nicht uit de film: “de ene ben jij, de ander zou je willen zijn.” Ze sloeg de plank volledig mis. Mijn vader had ook een Picasso een zilverkleurige auto, toen hij ouder werd een kleinere. Om bij de kunst te blijven een Honda Jazz. Geestig? Al lang niet meer.


Daar zou een schnitt uit moeten, de andere vrouw met kind. 1282B403-18B9-4577-A575-51AED761741B

C96300DC-81C5-443C-8A6A-274DEF6EB313

Dood mij dokter anders vermoordt u mij. Kafka Uitstekend verwoord.

Kan niet zeggen, dat ik me een power vrouw voel.

ACH WE HEBBEN ALLEMAAL WEL EENS WAT.

 

KIBBELSOEP    in het deel Shoah.

mijn vader kon mijn moeder
niet kwader krijgen dan als
ze kippensoep maakte
te zeggen ‘kibbesoep’
de joodse penicilline

de treiterkop, dat was in Hoogland.

 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

opnieuw koop alsjeblieft geen 2 e hands.

https://www.bol.com/nl/c/boeken-manja-croiset/2269953/N/8299/?Referrer=ADVNLGOO002011F-R53PPWK5VEEA6-312191440685&gclid=CjwKCAiA58fvBRAzEiwAQW-hzWtXKjRo7xlg_uWIuWchg2e3AlNyUroimTZ0lqXGsrB3o1CzHPW8qxoCnhMQAvD_BwE
De paberback van mijn Odyssee

https://www.bol.com/nl/p/de-odyssee-van-mijn-bestaan/9200000089147975/?suggestionType=browse&bltgh=pQ4IqCf3Int-KHSmdBJGqQ.1_2.3.ProductTitle

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.