Geen openbaar kunstbezit. Manja Croiset

Dat incasseringsvermogen is toch heel klein. Mijn hart slaat over. Eerst wat een prachtige cv en dan ook ik in de psychiatrie mijn oma mijn opa etc. Ik roep wel stop. Maar dan is het al gebeurd. Ik ben thuis en niet in een kliniek. Je kunt me lezen of niet. Maar lotgenoten contacten kan ik niet.

Natuurlijk jaren jonger en getrouwd, er bij zettend “hij is heel sterk” dat maakt niet perse gelukkig. Toch weer nieuw, deze heftige reactie. Nog zeker niet over. Meestal afgezeken in Pb’s, nu een compliment. Geef een review op een boek, ga naar een vriend. Maar dit. Op leestal.info waar ik in 2008 kwam. Dat was dan niet tegen mij. Maar iemand vroeg de sitehouder om het e-mailadres van Anna Enquist/ Christa Widlund ook een kind verloren. Primair zoveel mogelijk warme woorden gebruikt, maar ook schrijvers e.d., zijn geen openbaar kunstbezit… Toen Aart Gisolf zijn zoon vlak voor de deur werd doodgereden, de eerste tv arts. Ik ging door de grond: ” voor u is dat minder erg, u bent gewend aan de dood!” Mijn hart nog niet tot rust en huilbibbers. Ik reageer on line blijkbaar uitnodigend. Een link een bombardement in Israël, gelukkig geen doden en gewonden. Wel in beeld een huilend kind bang voor de vliegtuigen. Daar zet ik dan onder dat kan ik wel, haak daar dan op in. Hoe zo geen gewonden. Trauma betekent wond. Dat lokt blijkbaar uit tot dergelijke confidenties. Lig ik hier met hartritmestoornissen en zij in de armen van haar man?

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.