Diverse wantoestanden, verslag van een miserabele. Manja Croiset

Ooit deed het gerucht de ronde, dat ik overleden was, heb ik eerder verteld.
Dit niet mail. “Nabestaanden, gelukkig is er een einde gekomen aan dat miserabele bestaan…”
En wat was ze dol op zichzelf, de dochter van een heerboer met veel personeel.

Haar kinderen noemden mijn ouders bij hun voornaam, mijn moeder werd door haar moeder Paula genoemd, mijn moeder zei mevrouw. Zij had de gore moed om klootzak tegen mijn vader te zeggen.
De miserabele overledene, heeft haar dat wel zo stevig ingepeperd.

Een onderwijzeres, de zich lerares was gaan noemen dan ben je niet miserabel, toch?
Ze vertrouwde wel haar kinderen aan me toe…
Het levende lijk, dat onbuigzaam is geworden.
De rigor mortis?
Daarom houd ik van mezelf en kwijlen doe ik niet.
Manja Croiset

Les Misérables Victor Hugo

Deze onderwijzeres zei altijd, dat ze HBS had gedaan. Heel grappig haar moeder had mij ooit verteld, dat ze gezakt was voor haar eindexamen en dat zij haar toelating tot de kweekschool bevochten hadden.

Dit is dan het schuim van de maatschappij.
Behalve Wim Noordhoek.
Laat Edwin Rutte vooral zijn broodje poep eten.
Dan maar liever miserabel.

https://www.parool.nl/kunst-media/dachautje-spelen-andere-tijden-over-asc-ontgroening-1962~b7b4b006/

Manja Croiset

Daarom, houd ik maar van een corps

HET CORPS de BALLET

https://www.ako.nl/van-de-schoonheid-en-de-troost-vernoemd-naar-de-gelijknamige-vpro-serie-9789402193039.html

Ergens  ver in de vorige eeuw, kom niet op zijn naam. Van andere orde desalniettemin ernstig. Bekende hockeyer die een schijf van een hoofd zou slaan, mis raak..
Jaap? Komt alleen maar op Hoogteyling, maar dat is een ander jonger andere branche.. Vlekje weggewerkt.

Hij staat hier niet tussen.

https://www.studenten.net/artikel/top-10-uit-de-hand-gelopen-ontgroeningen
Manja Croiset

ik las het zojuist in mijn aroman Poëtocratie: 1966, ‘een jaar voor mijn toetreding’ – ik trad er al zeer spoedig uit aangezien ik mij niet met een spaans rietje liet slaan; Freek de Jonge gaf er de aanstaande studenten gewoon nog zangles – de praeses smeekte mij te blijven. ‘hen nog een kans te geven’; ik was niet te vermurwen, vertrok stante pede – of Wim N. zit mis wat het jaar betreft? – ik was er eind 1967 even ; lid’. (Zie mijn Poëtocratie p. 79/80) WS

Nee, ouder dan jij 1962

dank, ik heb het gelezen; waarschijnlijk is mijn vermelding van 1966 onjuist – ik stapte over naar studentenvereniging Veritas waar de langharigen zich ‘verenigden’.
daarover hoorde ik toen: daarom smeekte men mij ook te blijven, bang dat ik uit de school zou klappen; wat ik in P. heb gedaan – FdJ gaf eenmaal zangles met zijn cabaretmaatje (naam vergeten)