Doolhoven en lachspiegels. Uit het labyrinth leven ben ik nooit gekomen © Manja Croiset

Doolhoven en lachspiegels als kind vond ik dat doodeng. En dan midden tussen gillende andere kinderen, nog gekkere bekken trekken. Absoluut claustrofobie en maskers een gruwel….

Het leven is een labyrint gebleven, ik ben er nooit uit gekomen en de vertekende beelden, dat zijn waanideeën die mensen over mij hebben.
Nooit mensenschuw geweest, zo langzamerhand is het logisch, dat er bitter weg mensen zijn, die ik nog vertrouw.
© Manja Croiset.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.