Terug in de tijd een hoofdstuk dat eindelijk dicht was qua regressie. © Manja Croiset

 

De hele nacht was ik radeloos wakker van de pijn en dan gaan er hoofdstukken open, die eindelijk eindelijk dicht waren. Halverwege  die zoveelste huidige  ellende nacht kwam ik in mijn kindertijd in  Amsterdam en lag ziek bij mijn ouders in bed. En niet als herinnering, maar als regressie.

IETS WAT DE LAATSTE JAREN EINDELIJK NIET MEER AAN DE ORDE WAS….

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.