Bezeerd verdriet opnieuw. Hoe kom ik zo goed van vertrouwen niet uit de levenslessen?

Nog altijd naïef siert me dat na een leven lang ellende of is het alleen maar dom en laat ik me bezeren, dat wordt heel verdrietig wakker liggen. “IEMAND” zou me bellen voor die persoon met vakantie ging, niet gebeurd, nu ver na middernacht, wacht ik nog steeds. Straks hoor ik na de vakantie, het was zo laat geworden, ik durfde niet meer of toch vergeten in hectiek. Dan ben ik minder een molensteen dan velen me verwijten, die molensteen om je nek, die vergeet je niet. Weet je stuur een kaartje van vakantie. Sorry Manja, opnieuw dom en naïef.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.