de dans macabre / een tickect kopen voor je dood/ marche funèbre.

o god waar is nou toch

die zachte dood

de één gaat voor de trein

de ander die gebruikt helium

pillen en zoveel meer

zij kocht haar eigen kaartje

naar de vergetelheid

klom vele trappen

en sprong van de toren

wie o wie heeft toch

dit leven uitgevonden

en ik ben er nog steeds

tegen wil en dank

zingen en dansen is

me lang geleden vergaan

 

 

Ik vind de zin

ze kocht een tickect voor haar dood

sterk ,maar de rest niet.

Hij redde haar "leven" ( noem geen namen), bij haar echt dodelijk hoeveelheid depronal, door bij haar de deur in te trappen. Over haar bed heen maakten,de artsen ruzie, laten gaan nee. De eed van HYPOCRITES!

Nog steeds heb ik het idee, psychiater, JIJ HEBT HAAR VOOR DE TREIN GEDUWD!

Ik sprak eens een machinist bij een kennis wiens vader hij was, op mijn vraag luidde zijn antwoord: o mevrouw, ik ben een massamoordenaar.

En een arts, die ik "ken" was kwaad, toen er iemand van een flat gebouw gesprongen was, een ander mag de boel op ruimen!

Kom dan met een beter oplossing, dokter(s).

Excuses voor alle inbreuk op privacy, maar er moet zo nodig iets gebeuren.

0 Reacties op “de dans macabre / een tickect kopen voor je dood/ marche funèbre.

  1. Het leven .. het werd ons gegeven , niemand die erom vroeg! Het wordt je ontnomen en daar hebben we ook geen inspraak in tenzij…. Maar daar wil ik nu toch niet aan denken Manja. Ik hoop dat je toch wat van de eerste lentestralen kan genieten? Warme knuffel!

    Like

  2. Vind je dat ik een gegeven paard niet in de “mond” mag kijken , Nancy?
    Er staat, dat het van mij niet hoeft, de mensen, die suxefcide plegen , worden vaak voor lafbekken uitgemaakt, gevlucht,
    ik vind het zoooooooo dapper en vind mezelf die lafbek.
    Toch moet ik denken aan de tekst van mijn leraar Nederlands boven zijn overlijdensadvertentie.
    Ik dacht, ik heb het eeuwig leven, eens gegeven blijft gegeven.
    Manja

    Like

  3. Moedig of een lafbek? Je stelt het wel heel zwart /wit Manja. Ik vrees dat iemand eerder in de schemerzone blijft hangen als hij zo’n stap zet maar dit is een heel moeilijk thema om zomaar in een paar lijntjes te verwoorden ….en inderdaad mijn leven is anders maar dan nog! Lieve groetjes

    Like

  4. Wij kunnen ons noit helemaal verplaatsen in de gevoelens van anderen en daarom is het niet aan mij commentaar te geven op het gedrag van artsen en psychiaters. Ik ben voor autonomie van de patiënt maar in hoeverre moet een hulpverlener daarin meegaan? Dat kan pas na lange en herhaaldelijke gesprekken en ontmoetingen., denk ik.
    Pieter

    Like

  5. Ik heb de drie laatste maanden op palliatieve van ons ma heel nauw meegemaakt en gezien hoe met haar uitdrukkelijk verzoek om euthanasie ( ze had zelfs al 3 jaar een schriftelijke aanvraag bij zich)omgegaan werd. Ik denk dat ik toch min of meer weet hoe het aanvoelt als iemand er wil uitstappen, spijtig genoeg de “hulpverleners” niet en ze heeft haar strijd tot de laatste zucht gestreden…Ieder geval is anders alleen onze maatschappij is er nog niet klaar voor!

    Like

Laat een reactie achter op natoken Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.